نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی بالینی و سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 دکتری مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران

3 کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

10.52547/JFR.18.3.535

چکیده

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی حسادت زناشویی بر اساس مولفه‌های خود-متمایزسازی و سبک‌های دلبستگی انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه آماری شامل افراد متاهل مناطق 2 و 5 شهر تهران در سال 1399 می‌باشد که به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 200 نفر از آنها انتخاب و به ابزارهای مقیاس چندبعدی حسادت زناشویی، مقیاس تجدیدنظر شده دلبستگی بزرگسالان و پرسشنامه خود-متمایزسازی پاسخ دادند. پس از اجرای پرسشنامه‌ها، اطلاعات جمع‌آوری شده به وسیله شاخص‌های آمار توصیفی و همچنین روش‌های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین حسادت زناشویی با دلبستگی ایمن همبستگی منفی و با دلبستگی اجتنابی و اضطرابی همبستگی مثبت وجود دارد، و در سطوح خود-متمایزسازی، جایگاه خود با حسادت زناشویی رابطه مثبتی داشت و سه بعد دیگر یعنی واکنش‌پذیری عاطفی، هم‌آمیختگی با دیگران و گریز هیجانی با حسادت زناشویی رابطه منفی داشتند و از بین سبک‌های دلبستگی، سبک دلبستگی اضطرابی پیش‌بینی‌کننده معناداری برای بعد شناختی حسادت زناشویی بود. می‌توان نتیجه گرفت که حسادت زناشویی به وسیله ابعاد دلبستگی و خود-متمایزسازی قابل پیش‌بینی است. بنابراین اقدام در جهت بهبود خود-متمایزسازی و سبک‌های دلبستگی می‌تواند باعث کاهش اثرات منفی حسادت زناشویی در زندگی زوجین شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Predicting Marital Jealousy based on Self-Differentiation Components and Attachment Styles

نویسندگان [English]

  • hajar falahzade 1
  • Mehran Asaadi 2
  • Vafa Mostafa 3
  • Omid Hamidi 4

1 Assistant Professor, Department of Clinical & Health Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.

2 PhD in Counseling, Human Science Faculty, Islamic Azad University, Qom Branch, Qom, Iran

3 MA in Family Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

4 Ph.D. in counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shahid Chamran university of Ahvaz, Ahvaz, Iran.

چکیده [English]

The present study was conducted to predicting marital jealousy based on self-differentiation components and attachment styles. This is a descriptive correlational study. The statistical population of this study is all married people in 2nd and 5th areas of Tehran in 2020, That 200 of them were selected by available sampling method and they completed the Multidimensional Scale of Marital Jealousy (Pfeiffer & Wong, 1989), Revised Adult Attachment Scale (Collins & Reid, 1990), and Self-Differentiation Questionnaire (Skowron & Friedlander, 1998). The data were analyzed by Pearson Correlation and Regression Analysis. The results of this study showed that the Marital Jealousy have a negative relationship with Secure Attachment, and have a positive relationship with Avoidance and Anxiety Attachment. In Self-Differentiation levels, I position was positively associated with Marital Jealousy, and three other dimensions, namely Emotional Reactivity, Fusion with others, and Emotional Cutoff, were negatively associated with Marital Jealousy. Among Attachment Styles, Anxiety Attachment Style is a significant predictive for the cognitive dimension of Marital Jealousy. It can be concluded that the Marital Jealousy is predictable by the dimensions of Attachment and Self-Differentiation. Therefore, by improving Self-Differentiation and Attachment Styles, can be reduced negative effects of Marital Jealousy in Couples.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Attachment Styles
  • Marital Jealousy
  • Self-Differentiation