palette
مقایسه و بررسی رابطه جهت‌گیری مذهبی و عمل به باورهای دینی با سازگاری زناشویی در طلاب و دانشجویان
رویا رسولی, سمیه سلطانی گرد فرامرز

چکیده
مذهب و ایمان جنبه‌های مهم تجربه بشری هستند. بنابراین اهمیت دارد که به نقش باورهای مذهبی در زندگی زناشویی پرداخته شود. هدف این مطالعه مقایسه و بررسی رابطه جهت‌گیری مذهبی و عمل به باورهای دینی با سازگاری زناشویی طلاب و دانشجویان بوده است. طرح این پژوهش علّی ـ مقایسه‌ای بوده و آزمودنی‌ها شامل 200 نفر (50 زوج دانشجو و 50 زوج طلبه) بودند که با نمونه‌گیری در دسترس از دانشجویان دانشگاه یزد و مدارس علمیه یزد انتخاب شدند.داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری همبستگی و t مستقل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان دادند بین جهت‌گیری مذهبی و سازگاری زناشویی رابطه وجود دارد. سازگاری زناشویی با مذهب‌گرایی، همبستگی مثبت و با سازمان‌نایافتگی مذهبی، همبستگی منفی دارد. بین عمل به باورهای دینی و سازگاری زناشویی در هر دو گروه رابطه وجود دارد. همبستگی عمل به باورهای مذهبی با سازگاری زناشویی، بیشتر از همبستگی جهت‌گیری مذهبی با سازگاری زناشویی است. طلاب نسبت به دانشجویان از جهت‌گیری مذهبی، عمل به باورهای دینی و سازگاری زناشویی بالاتری برخوردارند و این سازگاری به دلیل داشتن توافق و ابراز محبت بالاتر از گروه دانشجویان نیست بلکه به دلیل رضایتمندی زناشویی بیشتر است. در نتیجه افراد مذهبی به دلیل باورهای مذهبی از رضایتمندی زناشویی و سازگاری بالاتری برخوردار هستند. هم‌چنین اعمال و باورهای مذهبی در افزایش رضایتمندی و سازگاری زناشویی، فرایند حل تعارض و گذشت و بخشندگی تأثیر دارند. همبستگی مثبت عمل به باورهای مذهبی، از طریق باورهای ضد طلاق و باور به این‌که خدا حامی زناشویی است توجیه می‌شود.
واژگان کلیدی
جهت‌گیری مذهبی، عمل به باورهای دینی، سازگاری زناشویی، دانشجویان، طلاب

منابع و مآخذ مقاله

آذربایجانی، م.، موسوی اصل، س. م. (1385). درآمدی بر روان‌شناسی دین. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و انتشارات سمت.

استوری، ج. (1386). مطالعات فرهنگي درباره فرهنگ عامه (ترجمه ح. پايند). تهران: نشر آگاه.

بهرامی احسان، ه. (1380). میزان اعتبار و قابلیت اعتماد مقیاس جهت‌گیری مذهبی. مجله روان‌شناسی و علوم تربیتی، 62، 67-90.

بهرامی احسان، ه.، و تاشک، آ. (1383). ابعاد رابطه میان جهت‌گیری مذهبی و سلامت روانی و ارزیابی مقیاس جهت‌گیری مذهبی. مجله روان‌شناسی و علوم تربیتی، 34(2)، 41-63.

پروین، ح. (1386). روان‌شناسی شخصیت (ترجمه م. ج. جوادی و پ. کدپور). تهران: انتشارات آیین.

عبدالله‌پور، ن.، مقيمي‌آذري، م.، قلي‌زاده، ح.، سيدمهدوي، م. ر.، مهدوی، ا.، و علی اشرفی‌زکی، ز. (1388). رابطه دینداری با کارکرد خانواده در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز. فصلنامه تخصصی علوم اجتماعی، 3(7)، 157- 174.

ثنایی، ب.، علاقبند، س.، و هومن، ع. (1379). مقیاس‌های سنجش خانواده و ازدواج. تهران: مؤسسه انتشارت بعثت.

جعفری، ا.، صدری، ج.، و فتحی اقدام، ق. (1386). رابطه بین کارایی خانواده و دینداری و سلامت روان و مقایسه آن بین دانشجویان دختر و پسر. تازه‌ها و پژوهش‌های مشاوره،6(22):107-115.

حسین‌نژاد، م. (1374). بررسی میزان ناسازگاری والدین کودکان عقب‌مانده‌ذهنی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

رسولی، ر. (1386). اثربخشی مداخله متمرکز بر هیجان (به شیوه زوجی و فردی) در کاهش درماندگی رابطه زوج‌هایی که فرزندی با بیماری مزمن دارند. پایان‌نامه دکتری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

شفیع‌آبادی، ع.، و ناصری، غ. (1388). نظریه‌های مشاوره و روان‌درمانی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

کریمی، ی. (1385). روان‌شناسی اجتماعی. تهران: ارسباران.

گلزاری، م. (1379). ساخت مقیاس سنجش ویژگی‌های افراد مذهبی و رابطه این خصوصیات با بهداشت روانی آن‌ها. رساله دکتری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران.

قرآن کریم. (1374). ترجمه الهی قمشه‌ای. رشیدی، تهران.

نهج‌البلاغه، حکمت، 366. (1381). ترجمه علی اصغر فقیهی. مشرقین، قم.

نجفي، م.، احدي، ح.، و دلاور، ع. (1385). بررسي رابطه كارايي خانواده و دينداري با بحران هویت. مجلة دانشور رفتار،13(16)، 26.

نصرتی، ش.، و ذوالفقاری، ا. (1391). تأثیر میزان دینداری بر سبک زندگی جوانان تهرانی. فصلنامه پژوهش اجتماعی، 4(14)، 101-117.

نیکویی، م.، و سیف، س. (1384). بررسی رابطه دینداری با رضایتمندی زناشویی. تازه‌ها و پژوهش‌های مشاوره،4( 13):61-70.

مهدوي‌كني، م. (1387). دين و سبك زندگي. تهران: انتشارات دانشگاه امام صادق.

Butler, M., Gardner, B. C., & Bird, M. H. (1998). Not just a time – out: Change dynamics of prayer for religious couples in conflict situations. Family Process, 37, 451-478.

Call, R. A., & Heaton, T. B. (1997). Religious influence on marital stability. Journal For the Scientific Studies of Religion, 36, 382- 392.

Coombs, R. H. (1991). Marital status and personal well –beings: A literature review. Family Relations, 40, 97-120.

Cummigs, M., & Watson, R. (1997). Fathers in family context: Effect of marital quality on child adjustment. In M. E. Lamb (Ed.), The vole of the father in child development pp:504-514. New York: John Wiley and sons.

Schramm, D. G., Marshall, J. P., HarrIs, V. W., & Lee, T. R. (2012). Religiosity, Homogamy, and marital adjustment: An examination of newlyweds in first marriages and remarriages. Journal of Family Issues, 33, 8567-1571.

Demo, D. H., & Acock, A.C. (1996). Singlehood, marriage, and remarriage: The effects of family structure and family relationships on mothers' well-being. Journal of Family Issues, 17, 388-407.

Hamli, D. L. (2009). Spirituality, religion, and resilience among militaries. Unpublished doctoral dissertation, The Florida State University http://diginole.lib.fsu.edu/etd-/4304.

Dillon, M. (2001). Pierre, Bourdieu, Religion and cultural production. Cultural Studies;1(4); 411-429.

Dudley, M., & Kosinski, F. (2006). Religiosity and marital satisfaction: A research note. Review of Religious Research, 32(1), 78-86.

Emmons, R. A. (1999). Religion in the psychology of personality: An introduction. Journal of Personality, 67, 873- 888.

Goodman, C. (1999). Intimacy and our economy in long – term marriage. Journal of Gerontological Social Work, 32, 83- 97.

Greef, A. P. (2000). Characteristics of families that function well. Journal of Family Issues, 21, 944- 962.

Hawkins, D. N., & Booth, A. (2005). Unhappily ever after: Effects of long-term, low-quality marriages on well-being. Social Forces, 84(1), 451-471.

Hunler, O. S., & Gencoz, T. (2005). The effect of religiousness on marital satisfaction: Testing the mediator role of marital problem solving between religiousness and marital satisfaction relationship. Contemporary Family Therapy, 27(1), 123-136.

Kamo, Y. (1993). Marital satisfaction: A comparison of the United States and Japan. Journal of Social and Personal Relationships, 10, 551-568.

Kelley, B. S. (2008). Life Satisfaction, Religiosity/Spirituality, and the Relationship with Parents in Adolescents and Young Adults. Dissertation Abstract International, 69(10), 119.

Kotrla, K., & Dyer, P., & Stelzer, K. (2010). How clergy sexual misconduct happens: A qualitative study of first-hand accounts. Journal of the Scientific Study of Religion, (48)4, 817-824.

Mullins, L. C., Proett, D., Breckett, K., & Harisson, D. (2001). Marital adjustment and religiosity: A comparison of these under age 65 with those age 65 and older [On-line]. Available: www. Geron.uga.

Lambert, N. M., & Dollahit. D. C. (2006). How Religiosity Helps Couples Prevent, Resolve, and Overcome Marital Conflict. Journal of Family Relations, 55(4), 439-450.

Chaudhari, N. P., Patel. H. j. (2009). A study about marital adjustment among female of urban & rural mehsana (Gujarat). Journal, of personality & clinical studies, 1 (2), 70-75.

Roizblatt, A., Kaslow, F., & Rivera, A. (1999). Long – lasting Marriages in Chile. Contemporary Family Therapy, 27, 113-129.

Sayaers, S. L., Kohn, C. S., & Fresco, D. M.(2001). Marital conflict and depression in the context of marital discord. Cognitive Therapy and Research, 25(6), 713-732.

Sullivan, K. (2001). Understanding the relationship between religiosity and marriage: An investigation of the immediate and longitudinal effects of religiosity on newlywed couples. Journal of Family Psychology, 15, 610-626.

Zulling, K. J., Ward, R. M., & Horn, T. (2006). The association between perceived spirituality, religiosity and life satisfaction: The mediating role of self-rated health. Social Indicators Research, 79, 255-274.

Yaxin Lu. B. S. (2009). Religiosity and Chinese immigrants’ marriage. Unpublished master thesis, Louisiana state university. http://etd.lsu.edu/docs.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.