دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311Investigating the Factors Affecting Women's Power within the family the familyبررسی عوامل موثر بر قدرت زنان در خانواده52353910222510.52547/JFR.17.4.523FAزهرامیرحسینیاستادیار گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانمرضیهابراهیمیعضو هیئت علمی گروه جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتیپریساپاکدلکارشناسی ارشد جامعه شناسیJournal Article20210912The present article has been written with the aim of investigating the factors affecting women's power in the family. For this purpose, the data of the National Family Survey in 2019 have been reviewed and analyzed. The statistical population in this study includes people over 15 who living in urban areas of the whole country. The research findings show that although the distribution of power and decision-making within Iranian families leans towards men, the type of attitude of women towards the issue of distribution of power also shows their acceptance of this situation. In addition, the findings of this study showed that increasing the level of education of men and women and employment of women, as well as the expansion of their relationships and information, leads to a fair distribution of power in the family. But the important point in this study, contrary to the theory of resources, which considered access to economic resources important, is that not only women's income, it does not affect their decision-making power within the family, but may work outside the family psychologically and increase other skills. Empower them or make them more aware of the right within the family, which will be effective in increasing their decision-making power within the family.مقاله حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر قدرت زنان در خانواده نوشته شده، بدین منظور دادههای پیمایش ملی خانواده در سال 1398، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. جامعه آماری در این تحقیق، شامل افراد بالای 15 سال خانوارهای ساکن مناطق شهری کل کشور است. یافتههای تحقیق نشان میدهد اگرچه توزیع قدرت و تصمیمگیری در خانوادههای ایرانی به سمت مردان متمایل است اما نوع نگرش زنان به مسئله توزیع قدرت نیز نشان از پذیرش آنان نسبت به این مسئله دارد. علاوه بر این یافتههای این پژوهش نشان داد افزایش سطح تحصیلات زنان و مردان، اشتغال زنان و همچنین گسترش روابط و اطلاعات آنان، منجر به توزیع قدرت عادلانه در خانواده میشود. اما نکته مهم در این تحقیق برخلاف نظریه «منابع» ـ که دسترسی به منابع اقتصادی را مهم میپنداشت ـ صرفاً درآمد زنان، تأثیری در قدرت تصمیمگیری آنان در درون خانواده ندارد، بلکه ممکن است کار بیرون از خانواده به لحاظ روانی و افزایش مهارتهای دیگر، زنان را توانمند سازد و یا آنان را نسبت به حقوقشان در درون خانواده آگاهتر نماید، که این مسائل در بالا بردن قدرت تصمیمگیری آنان در درون خانواده مؤثر خواهد بود.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102225_87eec28977b9bfaf55f296b3bedba185.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311Identifying and Ranking the Factors Affecting Early Marital Conflicts in Newly Married Couples with Interpretive Structural Modeling (ISM) Approachشناسایی و سطحبندی عوامل مؤثر بر تعارضات اولیه زناشویی در زوجین تازه ازدواج کرده با رویکرد مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM)54156010222610.52547/JFR.17.4.541FAیاسررضاپور میرصالحگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکانملیحهمصیبیگروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایرانزهراخندقیسازمان بهزیستی شهرستان میبدبتولناظمیسازمان آموزش و پرورش، آموزش و پرورش، اردکانJournal Article20210928This study aims to identify and rank the factors affecting the initial marital conflicts in newly married couples. This is a descriptive study. The statistical population of this study included experienced counselors who worked as family counselor in Meybod and Ardakan City. 12 expert counselors were selected using purposeful sampling method. An interpretive structural modeling method was used to identify and rank the factors affecting the early marital conflicts. The results showed the unpleasant atmosphere of the family of origin was in the seventh and last rank and infidelity and extramarital affairs was at the highest and last rank of the model. The power structure in the family was at the sixth rank, the ideals, economic problems, low life skills and differences in lifestyle were at the fifth rank, modern women's identity and lack of awareness about sexual issues were in the fourth rank, mental illness and behavioral disorders and premarital events were in the third rank and lack of initial love was in the second rank. It can be concluded that the unpleasant atmosphere of the family of origin is the most effective and fundamental factor in creating marital conflicts among newlyweds and should be considered at the premarital counseling.پژوهش حاضر با هدف شناسایی و سطحبندی عوامل مؤثر بر تعارضات اولیه زناشویی در زوجین تازه ازدواج کرده، انجام شد. در این پژوهش توصیفی، جامعه آماری شامل مشاوران مجربی بود که در شهرستانهای میبد و اردکان در حوزه خانواده فعالیت میکردند. با روش نمونهگیری هدفمند تعداد 12 مشاور بهعنوان نمونه انتخاب شدند و با استفاده از مدل ساختاری-تفسیری به سطحبندی عوامل استخراجشده پرداختند. یافتهها نشان داد عامل فضای ناخوشایند خانواده مبدأ در سطح هفتم و زیربنایی و عامل خیانت و روابط فرازناشویی در بالاترین و آخرین سطح مدل قرار میگیرد. نوع ساختار قدرت در خانواده در سطح ششم، عوامل ایدهالهای ذهنی، مشکلات مالی و اقتصادی، ضعف زوجین در مهارتهای زندگی و تفاوت در سبک زندگی در سطح پنجم، هویت مدرن زنان امروز و ناآگاهی از مسائل جنسی در سطح چهارم، بیماری روانی و اختلالات رفتاری یکی از زوجین و رویدادهای دوران قبل از ازدواج (آشنایی، نامزدی، عقد) در سطح سوم و نبود عشق و محبت اولیه در سطح دوم قرار گرفت. براساس این مدل، میتوان نتیجه گرفت فضای ناخوشایند خانواده مبدأ، مؤثرترین و زیربناییترین عامل در ایجاد تعارضات اولیه زناشویی است که بایستی در مشاورههای پیش از ازدواج مورد توجه ویژهای قرار گیرد.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102226_e3ad98570cc3be2dbc47bb6ca58987d6.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220314Marital Adjustment and Couple Disputes during the Outbreak of COVID-19سازگاری و مشاجرات زناشویی زوجین در دوران شیوع کووید ـ1956157210222710.52547/JFR.17.4.561FAسعیدآریاپوراندانشگاه ملایرراضیهحاجی مرادیدانشگاه ملایرJournal Article20210424The coronavirus and its prevalence in the community cause many psychological problems. The aim of the present study is to evaluate the marital adjustment and disputes among couples during the outbreak of COVID-19. The research method was causal-comparative. The statistical population of this study consisted of all couples under 40 in one of the cities in western of Iran. Of these couples, 79 participated in the study offline and online. For data collection, the Revised Dyadic Adjustment Scale [RDAS] (Basby et al, 1995) and the Researcher-Made Scale of Marital Disputes (2021) were used. Paired Sample t-test was used to analyze the data. The results showed that among couples, the marital adjustment mean and its dimensions (Consensus, satisfaction and cohesion) decreased and the rate of marital disputes (shouting, verbal aggression, physical fights, silent treatment, intimidation, insult and humiliation) increased during the outbreak of COVID-19. The results have important implications for the marital consequences of the COVID-19 among couples, and online and offline planning to reduce marital strife is suggested.ویروس کرونا و میزان شیوع آن در جامعه مشکلات روانشناختی زیادی را به دنبال دارد. هدف پژوهش حاضر سازگاری و مشاجرات زناشویی زوجین در دوران شیوع کوویدـ19 بود. روش پژوهش علیـ مقایسهای بود. جامعه آماری این پژوهش را کل زوجین زیر 40 سال یکی از شهرستانهای غرب ایران تشکیل دادند. از میان این زوجین 79 نفر به صورت حضوری و آنلاین در پژوهش شرکت نمودند. برای گردآوری دادهها از مقیاس سازگاری زوجی اصلاحشده<strong> </strong>[RDAS] (باسبی و همکاران، 1995) و مقیاس محققساخته مشاجرات زناشویی (1399) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون t همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد که در میان زوجین میانگین سازگاری زناشویی و ابعاد آن (توافق، رضایت و انسجام) در زمان شیوع کوویدـ19 کاهش و میزان مشاجرات زناشویی (داد زدن، پرخاشگری کلامی، دعوای فیزیکی، قهر کردن، تهدید کردن، توهین کردن و تحقیر کردن) افزایش یافته است. نتایج تلویحات مهمی درباره توجه به پیامدهای زناشویی ویروس کرونا در میان زوجین دارد و برنامهریزی در جهت کاهش مشکلات زناشویی بهصورت حضوری و آنلاین در این زمینه پیشنهاد میشود.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102227_dfec2d7495bf36aac13facdd598deedc.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311Effectiveness of Filial Therapy Training on Anxiety of Coronavirus in Children:
Validation of Coronavirus Anxiety Scale Child Form (CVF-C)تأثیر آموزش فیلیالتراپی بر اضطراب ویروس کرونا در کودکان: اعتباریابی مقیاس اضطراب ویروس کرونا نسخه کودکان (CVA-C)57358810222810.52547/JFR.17.4.573FAسارازادافشاردانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانزهرااحمدیانکارشناسی ارشد گروه آموزشی روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایراناحمدعابدیدانشیار ،گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران a.abedi@edu.ui.ac.irJournal Article20210822Considering the spread of coronavirus and its effects, present study consists of two parts; in the first part, validity and reliability of Coronavirus Anxiety Scale in children were evaluated and in the second part, the effectiveness of filial-therapy training on anxiety in children was evaluated. In first part, 151 children were selected by available-sampling method and responded to scale expressions. To evaluate validity, correlation of items with total score and confirmatory-factor analysis and to evaluate reliability, Cronbach'salpha were used. In second part of study, from all mothers with children aged 9 to 12 with severe anxiety of coronavirus, 22 were selected by purposive-sampling and randomly were divided in experimental and control groups. Univariate analysis of covariance was used to analyze data. Results of first part showed Coronavirus Anxiety Scale of Children consists of a psychological factor and scale has good validity and reliability (P <0.01). Cronbach'salpha for the entire questionnaire was estimated 0.88. Results of second part showed filial-therapy had a significant effect on coronavirus anxiety in children (P <0.01). According to findings, Coronavirus Anxiety Scale, pediatric version has desirable psychometric properties and filial-therapy can be used as a beneficial treatment to reduce coronavirus anxiety in children. با توجه به شیوع ویروس کرونا و پیامدهایآن، پژوهش حاضر از دو بخش تشکیل شده است: در بخش اول، روایی و پایایی مقیاس اضطراب ویروس کرونا در کودکان ارزیابی شد و در بخش دوم اثربخشی آموزش فیلیالتراپی بر اضطراب کودکان بررسی شد. در قسمت اول پژوهش تعداد 151 کودک به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به عبارات مقیاس پاسخ دادند. بهمنظور بررسی روایی از همبستگی گویهها با نمرهکل و تحلیل عاملیتأییدی و بهمنظور بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. در قسمت دوم پژوهش از تمام مادران کودکان 9 تا 12 سال با اضطراب شدید ویروس کرونا، 22 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به روش نمونهگیری تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. جهت تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس تکمتغیره استفاده شد. نتایج قسمت اول نشان داد مقیاس اضطراب ویروس کرونا کودکان از یک عامل روانشناختی تشکیل شده است و مقیاس از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است (01/0P<). ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 88/0 برآورد شد. نتایج بخش دوم نشان داد که فیلیالتراپی اثربخشی معناداری بر اضطراب ویروس کرونا در کودکان داشت (01/0P<). براساس یافتههای پژوهش مقیاس اضطراب ویروس کرونا کودکان از ویژگیهای روانسنجی مطلوبی برخوردار است و از فیلیالتراپی میتوان بهعنوان روش درمانی مفید جهت کاهش اضطراب کرونا در کودکان بهره برد.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102228_1cdfa71ee6cd200870703083fd8c2084.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311Investigating the Role of Family and Shortcomings in Interventions to Reduce Children's Use of Digital Mediaبررسی نقش خانواده و کاستیهای موجود در مداخلات کاهش استفاده کودکان از رسانههای دیجیتال58961210222910.52547/JFR.17.4.589FAبیتاشلانیگروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانپرویزآزادفلاحگروه روانشناسی،دانشگاه تربیت مدرسحجت الهفراهانیگروه روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20211126Children’s screen time is increasing and has devastating effects on various aspects of their development and health. This systematic review study was conducted to investigate the role of family and shortcomings in interventions to reduce children's use of digital media. PsycNet, ScienceDirect, Medline, PubMed, Scopus, Web of Science, ISC, SID and IranDoc were searched from 2000 to 2019. All research studies that were RCT with children under age 12 and aimed to reduce ST in children were eligible to study. 18 of them were eligible and were included in the review. Most of the strategies used were behavioral and cognitive, and family factors, including communication between family members and child- parent relationship as an important and influential factors in managing child behavior were largely neglected across the articles reviewed. Awareness of parents about the negative consequences of children's over- use of digital devices and training them to perform alternative and joint activities as two main elements can make interventions be more effective than when they focus only on teaching skills to children. In addition, involving parents in interventions is more effective when other influential factors such as child and parent characteristics, quality of parent-child interaction, patterns of parenting behaviors, parenting styles and influencing factors in home environment should also be considered.استفاده کودکان از وسایل دیجیتال در حال افزایش است و آثار مخربی بر جنبههای مختلف تحول دارد. مطالعه حاضر با هدف مشخص کردن نقش خانواده و کاستیهای موجود در مداخلات کاهش استفاده از رسانههای دیجیتال در کودکان به روش مرور نظاممند انجام شده است. پایگاههای ISC، SID و IranDoc و پایگاههای PsycNet، ScienceDirect، Medline، PubMed، Scopus و Web of Science بین سال 2000 تا 2019 بررسی شدند. معیار ورود شامل مطالعات کارآزمایی در کودکان زیر 12 سال با هدف کاهش استفاده از فناوریهای نوپدید بود. از بین مطالعات یافتشده، 18 مقاله بررسی شدند. نتایج نشان داد بیشترین راهبردهای مورد استفاده رفتاری و شناختی بودند و عوامل مربوط به خانواده و تعامل والدـ کودک بهعنوان عاملی مهم در مدیریت رفتار کودک در پژوهشها مغفول مانده است. آگاهی والدین از پیامدهای منفی فزونکاربری کودکان از فناوریهای نوپدید و آموزش آنها برای انجام فعالیتهای جایگزین، میتواند منجر به اثربخشی مداخلات شود، نسبت به زمانیکه تنها بر آموزش مهارتهایی به کودکان تأکید میکنند. درگیر کردن والدین در مداخلات زمانی مؤثر است که سایر عوامل تأثیرگذار مانند ویژگیهای سرشتی کودک و والدین، کیفیت تعامل والدـ کودک، الگوهای حاکم بر رفتارهای والدین، سبکهای والدگری و عوامل تأثیرگذار در فضای خانه نیز مورد توجه قرار گیرد.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102229_696017bb557f9df8f7ba4612c3f78822.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311The Prediction of Borderline Personality Characteristics based on Attachment Styles and Self-Differentiation: the Mediating Role of Emotion Regulationپیشبینی ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی بر اساس سبکهای دلبستگی و تمایزیافتگی خود با میانجیگری تنظیم هیجان61363110223010.52547/JFR.17.4.613FAعبدالمالکافشانیگروه مشاوره - دانشگاه شهید بهشتی تهران. ایراننسریناسماعیلیانگروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتیمحسندهقانیگروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتیمحمدعلیمظاهری تهرانیدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20210911Borderline personality disorder is a complex and serious mental disorder that contains a pervasive pattern of instability in interpersonal relationships, self-image, emotions, and impulsivity that begins in early adulthood. The aim of this study was to predict the characteristics of borderline personality disorder based on their attachment and differentiation styles through emotion regulation. The study population was all students of Tehran universities with a sample of 372 who were selected using available sampling method. Data collection tools were Drake Short Form of Self-Differentiation Scale (2011), Hazen and Schiver Adult Attachment Questionnaire (1987), Gratz and Roemer Emotional Difficulty Scale (2004), and Borderline Personality Disorder Characteristics Questionnaire. Research data were analyzed using correlation and regression methods. The results showed that the difficulty in regulating emotion as a mediating variable partially affects the relationship between self-differentiation and attachment styles with borderline personality disorder traits. Therefore, in a general conclusion, it can be said attachment styles, self-differentiation were mediated by emotion regulation, may predict the characteristics of borderline personality disorder independenlyاختلال شخصیت مرزی، اختلال روانی جدی و پیچیدهای است که حاوی یک الگوی فراگیر بیثبات در روابط بین فردی، خودانگاره، عواطف و تکانشگری است که از اوایل بزرگسالی آغاز میشود. پژوهش حاضر با هدف پیشبینی ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی بر اساس سبکهای دلبستگی و تمایزیافتگی خود با میانجیگری تنظیم هیجان انجام شد. این پژوهش غیرآزمایشی و از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش حاضر کلیه دانشجویان مقاطع مختلف در دانشگاههای شهر تهران بودند که 372 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات، مقیاس فرم کوتاه تمایزیافتگی خود دریک (2011)، پرسشنامه دلبستگی بزرگسالان بشارت (2011)، مقیاس دشواری تنظیم هیجانی گراتز و رومر (۲۰۰۴) و پرسشنامه ارزیابی ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی بودند. دادههای پژوهش با استفاده از روش ضریب همبستگی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که دشواری در تنظیم هیجان بهعنوان متغیر میانجی، رابطه بین تمایزیافتگی خود و ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی را بهطور جزئی تحت تأثیر قرار میدهد و همچنین دشواری در تنظیم هیجان بهعنوان متغیر میانجی، رابطه بین سبکهای دلبستگی و ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی را بهطور جزئی تحت تأثیر قرار میدهد. از این رو با توجه به نتایج فوق در یک نتیجهگیری کلی سبکهای دلبستگی و تمایزیافتگی خود با میانجیگری تنظیم هیجان بهطور مجزا میتوانند ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی را پیشبینی کنند.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102230_91ae4aa6c486bef7fdd560f591ad5b88.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220312Acceptance and Commitment Group Training based on Improve Positive Emotions towards the Spouse in Women with Emotional Divorceآموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان دچار طلاق عاطفی63364810223110.52547/JFR.17.4.633FAمحمدرضارشیدیکارشناس ارشد مشاورره خانواده دانشگاه شهید بهشتی تهرانندانظربلنددانشگاه شهید بهشتیهاجرفلاحزادهدانشگاه شهید بهشتیJournal Article20210903The aim of this study is group education based on acceptance and commitment (ACT) on positive emotions towards the spouse in women who have undergone emotional divorce. The research method was quasi-experimental: pretest-posttest and two-month follow-up. The statistical population included married women in the situation of emotional divorce who consulted with Yazd Family Counseling Center in 2020. All women who used the services of this center completed an emotional divorce questionnaire. Individuals undergoing emotional divorce were randomly assigned to experimental and control groups (20 people in each group). Both groups completed a questionnaire of positive emotions towards their spouse and the experimental group was exposed to eight 90-minute weekly sessions based on acceptance and commitment training. In the end, the questionnaire was administered again in both groups and in the follow-up period after 8 weeks, and both groups completed the questionnaires. The results of analysis of covariance showed that teaching an approach based on acceptance and commitment improves positive emotions towards the spouse in married women suffering from emotional divorce. Thus, ACT skills lead to cognitive evaluation of emotions, decrease in negative emotions, increase in positive emotions and adaptive behavior, and ultimately lead to increased cognitive regulation of emotions.هدف پژوهش تاثیر آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان دچار طلاق عاطفی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل زنان متأهل دارای طلاق عاطفی مراجعهکننده به مرکز مشاوره خانواده شهر یزد در سال 1399 بود. کلیه زنان مراجعهکننده به این مرکز پرسشنامه طلاق عاطفی را تکمیل کردند. افراد مبتلا به طلاق عاطفی با روش تصادفی ساده به گروههای آزمایش و کنترل تخصیص داده شدند (هر گروه 20 نفر). هر دو گروه پرسشنامه عواطف مثبت نسبت به همسر را تکمیل کردند و گروه آزمایش هشت جلسه هفتگی 90 دقیقهای در معرض آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. در پایان پرسشنامه مذکور مجدداً در هر دو گروه اجرا شد و در دوره پیگیری پس از 8 هفته هر دو گروه این پرسشنامهها را تکمیل کردند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد آموزش رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود عواطف مثبت نسبت به همسر در زنان متأهل دچار طلاق عاطفی میشود. بنابراین مهارت ACT باعث ارزیابی شناختی هیجانها، کاهش احساسات منفی، افزایش احساسات مثبت و رفتار سازگارانه و درنهایت منجر به افزایش تنظیم شناختی هیجان میشود.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102231_f95f67e4d33618655abbafe1b36b1cc4.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220311The Effectiveness of Training based on Combining Two-Way Solution-Focused Therapy and Narrative Therapy on Assertiveness and Marital Intimacy in Women on the Verge of Divorceاثربخشی آموزش تلفیق دو روش راهحلمدار و روایتی بر ابراز وجود و صمیمیت زناشویی زنان در آستانه طلاق64967210223210.52547/JFR.17.4.649FAابراهیمنامنیگروه علوم تربیتی. دانشگاه حکیم سبزواری0000-0001-8284-0684آرزوشهابیدانشگاه ازاد اسلامی نیشابورJournal Article20210317The current study examines the effectiveness of training based on combining two-way solution-focused therapy and narrative therapy on assertiveness and marital intimacy among women on the verge of divorce. Method of this study is semi-experimental pretest, posttest and follow test with control group. The study sample included all women on the verge of divorce who used the services of consulting clinics of Kashmar. Twenty-four women on the verge of divorce were selected by convenience sampling. Bagarozzi marital intimacy and Shering assertiveness questioners were used for data collection. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance test. The results of this study showed that a combination of both solution-focused therapy and narrative therapy has significant effect on assertiveness and marital intimacy among women on the verge of divorce (p<0.05). Also, combination of both solution-focused therapy and narrative therapy have significant effect on Subscales marital intimacy (p<0.05), also this improvement was maintained at follow-up. Thus, combination of both solution-focused therapy and narrative therapy may improve assertiveness and marital intimacy among women on the verge of divorce.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ترکیب دو روش درمانی راهحلمدار و روایتدرمانی بر ابراز وجود و صمیمیت زناشویی زنان در آستانه طلاق انجام شده است. این مطالعه به شیوه نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه گواه صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه زنان در آستانه طلاق مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره شهر کاشمر بود. 24 زن در آستانه طلاق به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش از پرسشنامههای صمیمیت زناشویی باگاروزی و ابراز وجود شرینگ استفاده گردید. دادهها با روش آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن بود که تلفیق دو روش درمانی راهحلمدار و روایتی اثربخشی معنیداری بر ابراز وجود و صمیمیت زناشویی زنان در آستانه طلاق دارد (p<0/05). همچنین، تلفیق دو رویکرد درمانی راهحلمدار و روایت درمانی بر زیر مقیاس های صمیمیت زناشویی اثربخشی معناداری دارد؛ همچنین این اثربخشی تا مرحله پیگیری نیز حفظ شده بود (p<0/05). بنابراین میتوان گفت، تلفیق دو روش درمانی راهحلمحور و روایت درمانی میتواند به ارتقای ابراز وجود و صمیمیت زناشویی زنان در آستانه طلاق بیانجامد<strong>.</strong>https://jfr.sbu.ac.ir/article_102232_32b99d148766463eba720ecb1a770d0d.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220312Discovering and Explaining Parents' Lived Experiences of Co-Parenting after Divorceکشف و تبیین تجارب زیسته والدین از هموالدگری پس از طلاق67368410223310.52547/JFR.17.4.673FAراضیهایزدیاستاد یار موسسه آموزش عالی صفاهان0000-0002-4573-9074زهراربیعیگروه مشاوره، مؤسسه آموزش عالی صفاهان، اصفهانسیده لیلامیراحمدیگروه مشاوره، مؤسسه آموزش عالی صفاهان، اصفهانJournal Article20210517Parenting after divorce is one of the most sensitive tasks for divorced parents and is one of the effective factors in children's mental health. The purpose of this study is to explore and explain parents' lived experiences of co-parenting after divorce. This study was performed qualitatively using Descriptive phenomenology method. The study population included all parents who had parenting experience after divorce. In this study, data saturation criterion was used to determine the sample size. Using purposive sampling, 12 people (female, male) were selected and interviewed semi-structured. Data were analyzed by Colaizzi seven-step method. The results of the analysis led to the identification of five main themes: The relationship between parents, accountability,<strong> </strong>supervision, parental challenges and Social-psychological harms in parenting. Parents focused on eliminating the other co-parent as a parental figure – just as their role as a spouse was eliminated after divorce – rather than concentrating on the task of parenting.فرزندپروری پس از طلاق یکی از تکالیف حساس پیش روی والدین مُطلقه، و از عوامل مؤثر در سلامت روانی فرزندان به شمار میآید. هدف از این مطالعه کشف و تبیین تجارب زیسته والدین از هموالدگری پس از طلاق است. این مطالعه به روش کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه والدینی بود که تجربه فرزندپروری پس از طلاق را داشتهاند. در این پژوهش برای تعیین حجم نمونه از معیار اشباع داده استفاده شد که با استفاده از نمونهگیری هدفمند تعداد 12 نفر (زن، مرد) انتخاب شدند و مورد مصاحبه نیمهساختاریافته قرار گرفتند. دادهها به روش هفت مرحلهای کلایزی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی «رابطه والدین در فرزندپروری، پاسخگویی در فرزندپروری، نظارت در فرزندپروری، چالشهای والدین در فرزندپروری، آسیبهای اجتماعی –روانی» شد. نگرش والدین به فرزندپروری پس از طلاق به جای هموالدگری متمرکز بر حذف نقش والدی طرف مقابل بوده، همانگونه که نقش همسری طرف مقابل پس از جدایی حذف شده است.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102233_48901e40fe7d3ce12713b01c3e1f75d3.pdfدانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانوادهخانواده پژوهی1735-844217420220313Parents' Coherent Self-Knowledge as Mediators of the Relationship between Parental Attachment Components with Students' Self-Conceptنقش میانجی خودشناسی انسجامی در رابطه بین مؤلفههای دلبستگی والدین با خودپنداره دانشآموزان68570310223410.52547/JFR.17.4.685FAپروینصدقیدانشجوی دکترای روانشناسی تخصصی , دانشگاه آزاد رودهنآرزواسکوییاستاد یار روانشناسی دانشگاه آزاد رودهنمینامجتباییدانشیار رواننشناسی دانشگاه آزاد رودهنJournal Article20211107The purpose of this study was to investigate the mediating role of parents' coherent self-knowledge between parental attachment components with students' self-concept.<strong> </strong>The method of the study was descriptive-correlation of structural equation modeling. The statistical population of the study included all female high school students in Tehran and their parents in the academic year of 2021 from which 446 people were selected by the cluster sampling. Participants completed the questionnaires of Raj Kumar Sarasut’ self-concept, Hazan & Shaver’s attachment and Ghorbani’s integrative self-knowledge. Data were analyzed using descriptive statistics and path analysis. The results showed that the direct effects of the attachment style (secure, avoidance and ambivalent) and coherent self-knowledge on self-concept were significant. Cohesive self-knowledge also played a mediating role in the relationship between parental attachment styles and students' self-concept. Accordingly, the parents' attachment styles can predict students' self-concept through the mediation of integrative self-knowledge.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودشناسی انسجامی در رابطه بین مؤلفههای دلبستگی والدین با خودپنداره دانشآموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی ـ همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانشآموزان دختر متوسطه اول شهر تهران و والدینشان در سال تحصیلی 1400-1399 بودند که از بین آنها 446 نفر به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. شرکتکنندگان پرسشنامههای خودپنداره راج کمار ساراسوت، دلبستگی هازن و شیور، و خودشناسی انسجامی قربانی را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثرات مستقیم سبکهای دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) و خودشناسی انسجامی بر خودپنداره معنیدار بود. همچنین خودشناسی انسجامی در رابطه بین سبکهای دلبستگی والدین با خودپنداره دانشآموزان نقش میانجی داشت. بر این اساس، سبکهای دلبستگی والدین با میانجیگری خودشناسی انسجامی میتوانند خودپنداره دانشآموزان را پیشبینی نمایند.https://jfr.sbu.ac.ir/article_102234_24fb9988ce7843ec1ed35ae8dc04e9a0.pdf