<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>سبک های دلبستگی و شیوه همسر گزینی (چند همسری - تک همسری)</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94786</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مسعود</FirstName>
					<LastName>عارف نظری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمدعلی</FirstName>
					<LastName>مظاهری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">نمونه‌ای شامل 245 مرد متأهل انتخاب‌گردید. از این میان 45 آزمودنی چندهمسر و 200 آزمودنی تک‌همسر در نظرگرفته ‌شد. پیش‌ از این، رابطه بین سبک‌های دلبستگی و الگوهای رفتاری بزرگسالان، علی‌الخصوص نقش‌ تأثیرگذار آن بر روابط عاشقانه و سازگاری زناشویی در پژوهش‌های زیادی گزارش ‌شده ‌بود. در پژوهش حاضر ملاک چندهمسری براساس تاریخچه زندگی زناشویی و سبک‌های دلبستگی نیز براساس آزمون سبک‌های دلبستگی بزرگسالان هزن و شیور (1987) مشخص‌ شد. سپس از طریق آزمون خی‌دو بر تفاوت معنادار میان سبک‌های دلبستگی در مردان چندهمسر و تک‌همسر تأکید شد. نتایج، حاکی از رایج‌تر بودن سبک دلبسته ‌ایمن در هر دو گروه تک‌همسر 75% و چندهمسر 65% بود. لذا با توجه به یافته‌های پژوهش، سبک‌های دلبستگی ‌ناایمن نمی‌توانند عامل تعدد زوجین افراد باشند. این رفتار با الگوی دلبستگی ‌ایمن، ارتباط بیشتری‌ را نشان ‌می‌دهد. به‌نظر می‌رسد اساس تکامل‌شناختی رفتارهای همسرگزینی به‌گونه‌ای در متن جوامع مختلف خود را حفظ نموده ‌است که تعاریف فرهنگی و قوانین موضوعه نتوانسته تغییر چندانی در آن ایجاد نماید. از این‌رو رفتار چندهمسری چه به شکل قانونمند آن و چه به شکل روابط برون‌زناشویی در جوامع مختلف مشاهده‌ می‌شود. با توجه به استفاده نظریه دلبستگی از نظریات کردارشناسی و روان‌شناسی تکاملی، طبیعی به‌نظر می‌رسد که رفتار چندهمسری دست‌کم از این نقطه‌نظر رفتاری بهنجار و بدون عوامل زمینه‌ساز روان ‌آسیب‌شناختی باشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">دلبستگی ـ چندهمسری ـ روان‌شناسی تکاملی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>هوش هیجانی و سازگاری زناشویی در زنان متأهل شاغل آموزش و پرورش</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94792</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>حمیده</FirstName>
					<LastName>جعفریزدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه پیام نور</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمود</FirstName>
					<LastName>گلزاری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه علامه طباطبائی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">به‌منظور بررسی رابطه هوش هیجانی با سازگاری زناشویی در زنان متأهل شاغل در آموزش و پرورش تهران، 109 نفر به‌صورت نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از مناطق (5 ،7 ،13) آموزش و پرورش تهران انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامه هوش هیجانی بارـ آن (1980) و مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر (1971) در طرح مطالعه مقطعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای بررسی داده‌ها از روش ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل یافته‌ها نشان داد که بین هوش هیجانی با سازگاری زناشویی رابطه مثبت (42/0=r) وجود دارد. همچنین بین مؤلفه‌های هوش هیجانی و سازگاری زناشویی نیز رابطه مثبت وجود دارد. براساس نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره به شیوه گام‌به‌گام می‌توان مؤلفه هوش هیجانی خلق کلی و هوش هیجانی بین‌فردی را به‌عنوان متغیرهای پیش‌بین برای سازگاری زناشویی زنان تلقی کرد (43/0=r2). به‌عبارتی زنانی که توانایی تشخیص و ابراز هیجان‌های خود و تشخیص هیجان‌های دیگران را دارند و نیز دارای خصوصیاتی چون خوش‌بینی، شادکامی، توانایی حل مسئله، کنترل تکانه، خودشکوفایی، استقلال و همدلی هستند، در زندگی زناشویی خود از سازگاری بیشتری برخوردارند.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">هوش هیجانی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سازگاری زناشویی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">زنان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آموزش و پرورش</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94792_5030e24c33590f0dc39c369777051911.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>ارتباط تفکرات غیرمنطقی و الگوهای دلبستگی با سازگاری زناشویی</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94800</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>فرید</FirstName>
					<LastName>مؤمن زاده</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمدعلی</FirstName>
					<LastName>مظاهری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمود</FirstName>
					<LastName>حیدری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط تفکرات غیرمنطقی و الگوهای دلبستگی با سازگاری زناشویی انجام گرفته است. فرضیه اصلی پژوهش این است که بین تفکرات غیرمنطقی و الگوهای دلبستگی با سازگاری زناشویی ارتباط معناداری وجود دارد. 100 زوج (200 نفر) به‌عنوان گروه نمونه از چهار منطقه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی شهر مشهد با روش نمونه‌برداری غیراحتمالی در دسترس انتخاب شدند. کلیه شرکت-کنندگان، آزمون تفکرات غیرمنطقی (برگرفته از نظریه الیس)، پرسشنامه الگوهای دلبستگی بزرگسال (هزن و شیور) و آزمون سازگاری زناشویی (لاک و والاس) را تکمیل کردند. تحلیل نتایج نشان داد که به‌جز تفکرهای «عدم کنترل هیجانات» و «کمال‌طلبی»، رابطه منفی معناداری بین تفکرات غیرمنطقی و سازگاری زناشویی وجود دارد. همچنین بین الگوهای دلبستگی و سازگاری زناشویی روابط معناداری بدست آمد. از یافته های بدیع این پژوهش وجود تفاوت معنادار بین برخی از انواع تفکرات غیرمنطقی در الگوهای مختلف دلبستگی زوج‌هاست. تفسیر و تبیین نتایج، به بررسی نقش و چگونگی تأثیر باورها، نگرش‌ها و تفکرات در سازگاری زناشویی زوج‌ها می‌پردازد و نیز تأثیر الگوهای دلبستگی در کیفیت و سطح روابط زناشویی ـ سازگارانه و ناسازگارانه ـ می‌پردازد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">تفکرات غیرمنطقی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">الگوهای دلبستگی بزرگسالان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سازگاری زناشویی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">الیس</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94800_6a13788b42b1fbf43a33ff24e49c9810.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>توانمندسازی زنان سرپرست‌ خانواده از طریق مشاوره گروهی، آگاه‌سازی و کارآفرینی</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94808</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سیمین</FirstName>
					<LastName>حسینیان</LastName>
<Affiliation>دانشگاه الزهرا</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>شهناز</FirstName>
					<LastName>طباطبایی یحیی‌آبادی</LastName>
<Affiliation>وزارت کار و امور اجتماعی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این پژوهش به بررسی اثرات آموزش‌های آگاه‌سازی (فردی و شغلی)، کارآفرینی و مشاوره‌ گروهی بر عزت‌نفس و گرایش‌های کارآفرینی زنان سرپرست‌ خانواده شهر تهران پرداخته می‌شود. نمونه‌ مورد پژوهش 193 نفر از زنان 58 ـ 18 ساله بودند که از مجتمع‌های واقع در دو منطقه‌ شرق و غرب بهزیستی شهرستان تهران، کمیته‌ امداد امام خمینی (ره) در منطقه‌ شرق و یک سازمان غیردولتی زنان تحت عنوان «کانون مهر» در منطقه‌ غرب تهران به‌طور تصادفی انتخاب شدند. مشاوره‌ گروهی، هفته‌ای دو جلسه (هر جلسه به‌مدت 2 ساعت و جمعاً 32 ساعت در طی مدت 2‌ ماه) برای هر یک از گروه‌های نمونه انجام شد. چهار گروه نمونه هر یک به‌مدت 70 ساعت و جمعاً 280 ساعت تحت آموزش‌های آگاه‌سازی و کارآفرینی، قرار گرفتند. یک‌ هفته بعد از آخرین جلسه آموزش آگاه‌سازی (فردی و شغلی) و کارآفرینی، پس‌آزمون برای هر چهار گروه اجرا شد. ابزار استفاده شده در پژوهش، پرسشنامه‌ اطلاعات فردی و شغلی، پرسشنامه عزت‌نفس کوپراسمیت و پرسشنامه ارزیابی کارآفرینی بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌های بدست آمده از روش‌های آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار و نیز آمار استنباطی، t استیودنت گروه‌های هم‌بسته و MANOVA استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که برنامه مشاوره گروهی بر عزت‌نفس زنان سرپرست‌ خانوار (بی‌سرپرست و بدسرپرست) تأثیر دارد. همچنین برنامه‌های آموزشی آگاه‌سازی (فردی و شغلی) و کارآفرینی بر عزت‌نفس و گرایش‌های کارآفرینی زنان سرپرست‌خانواده مؤثر است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">توانمندسازی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مشاوره گروهی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آگاه‌سازی (فردی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شغلی)</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کارآفرینی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عزت‌نفس</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">زنان سرپرست‌خانوار</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94808_b17a54a50c93b98658dd5213a98dbca4.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی اثر آموزش توجه شنیداری ـ موسیقایی بر میزان گوش دادن فعال و الگوهای ارتباطی زوجین</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94820</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>حسین</FirstName>
					<LastName>محمودی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>نسترن</FirstName>
					<LastName>ادیب راد</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>دکتر</FirstName>
					<LastName>زاده محمدی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این پژوهش اثر آموزش توجه شنیداری بر میزان گوش دادن فعال و الگوهای ارتباطی زوجین در بین دانشجویان متأهل دانشگاه شهید بهشتی بررسی شد. نمونه پژوهش شامل 40 نفر (20 زوج) بود که از طریق آگهی برای شرکت در این تحقیق داوطلب شدند. به روش جایگزینی تصادفی در دو گروه آموزشی و کنترل 20 نفره (10 زوج) قرار گرفتند. آموزش توجه و گوش دادن فعال به ساختارهای موسیقی شامل ریتم، ملودی، ارکستراسیون و هارمونی بهعنوان روش مداخله به کار برده شد. دو پرسشنامه الگوهای ارتباطی و مهارتهای شنیداری به عنوان ابزارهای تحقیق مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج آزمون t مستقل بر روی تفاضل نمره های پیشآزمون و پسآزمون در گروه کنترل و آزمایش نشان داد، بین دو گروه، تفاوت معناداری در سطح 05/0p&lt; وجود دارد. با این توضیح که آموزش توجه شنیداری ـ موسیقایی در کاهش موانع شنیداری، افزایش مهارتهای شنیداری و بهبود الگوهای ارتباطی، مؤثرتر و کارآمدتر است. عامل جنسیت در توجه شنیداری ـ موسیقایی تأثیر معناداری نداشت.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">گوش دادن فعال</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">الگوهای ارتباطی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آموزش توجه شنیداری ـ موسیقایی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94820_c9553f04394b960d6d163155be17b1dc.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی اثربخشی آموزش گروهی بانوان و آموزش مکاتبهای همسران آنها به شیوه شناختی ـ رفتاری بر رضایت زناشویی</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94833</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>زهرا</FirstName>
					<LastName>طغیانی</LastName>
<Affiliation>کارشناس ارشد روانشناسی بالینی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مهرداد</FirstName>
					<LastName>کلانتری</LastName>
<Affiliation>دانشگاه اصفهان</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>حمیدطاهر</FirstName>
					<LastName>نشاط دوست</LastName>
<Affiliation>دانشگاه اصفهان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">این پژوهش به بررسی اثربخشی آموزش گروهی بانوان و آموزش مکاتبهای همسران آنها به شیوه شناختی رفتاری بر میزان رضایت زناشویی میپردازد. نوع تحقیق، نیمه تجربی همراه با پیش آزمون، پس آزمون و مرحله پیگیری با گروه گواه است. نمونه مورد پژوهش شامل 28 زوج از بین والدین دانشآموزان دبستانی شهر اصفهان میباشد که براساس نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزار اندازه-گیری در این پژوهش پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ است. بانوان گروه آزمایش 8 جلسه دو ساعته برنامه آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری دریافت نمودند و همسران ایشان نیز به شیوه مکاتبه ای در برنامه آموزشی شرکت کردند و گام به گام همراه با همسران خود آموزشهای شناختی ـ رفتاری دریافت نمودند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که آموزش گروهی بانوان همراه با آموزش مکاتبهای همسران آنها به روش شناختی ـ رفتاری، رضایت زناشویی گروه آزمایش را نسبت به گروه گواه افزایش داده است، بهگونهای که 36% واریانس نمرات رضایت زناشویی زنان و 35% واریانس نمرات زناشویی مردان مربوط به عضویت گروهی بود (01/0P</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">آموزش مکاتبهای</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">رضایت زناشویی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94833_47b0348f2c843c8f4e5d06b668111fbb.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده</PublisherName>
				<JournalTitle>خانواده پژوهی</JournalTitle>
				<Issn>1735-8442</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی اثربخشی خانواده‌درمانی ساختاری در بهبود عملکرد خانواده و تقویت رضایت زناشویی در خانواده‌های کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی</VernacularTitle>
			<FirstPage></FirstPage>
			<LastPage></LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">94844</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>رقیه</FirstName>
					<LastName>موسوی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شاهد</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>علیرضا</FirstName>
					<LastName>مرادی</LastName>
<Affiliation>تربیت معلم</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>سید اسماعیل</FirstName>
					<LastName>مهدوی هرسینی</LastName>
<Affiliation>دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>12</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رویکرد خانواده‌درمانی ساختاری در کاهش تعارضات زناشویی و والدینی، افزایش رضایت زناشویی و بهبود عملکرد خانواده کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی انجام شد. جامعه پژوهش شامل خانواده‌های دارای اختلال عملکرد و فرزند مبتلا به اختلال اضطراب جدایی و نمونه شامل 38 خانواده با حداقل یک فرزند مبتلا به اختلال اضطراب جدایی با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. از روش تحقیق شبه‌تجربی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل و اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. نمونه‌ها به دو گروه آزمایشی (خانواده‌های کم‌سواد و باسواد) و دو گروه کنترل با ترکیب مشابه (جمعاً 4 گروه) تقسیم شدند. خانواده‌های گروه‌های آزمایشی، با حضور کلیه اعضای خانواده، طی 9 جلسه در معرض مداخلات درمانی با طرح درمانی یکسان قرار گرفتند. شش هفته پس از آخرین جلسه درمان نیز در یک جلسه پی-گیری شرکت نمودند. برنامه مداخله‌ای از پیش طراحی شده به گروه‌های آزمایشی ارائه و نتایج اثرات مداخله با گروه کنترل در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پی‌گیری مورد مقایسه قرار گرفت. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس ارزیابی عملکرد خانواده، پرسشنامه رضامندی زناشویی انریچ و مصاحبه بالینی بود. از روش‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و همچنین آمار استنباطی (تکرار سنجش و روش تعقیبی توکی) برای مقایسه میانگین‌ها استفاده شد. نتایج حاکی از اثربخشی خانواده‌درمانی ساختاری در تقویت رضایت زناشویی و بهبود عملکرد خانـواده در سطـح (001/0&lt; p) بود. ولی تفاوت بین گروه‌های باسواد و کم‌سواد معنی-دار نبود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">خانواده درمانی ساختاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">رضایت زناشویی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">بهبود عملکرد خانواده</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://jfr.sbu.ac.ir/article_94844_cdfadea605b6231619f763caec84e617.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
