دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 2 2 2006 10 23 دیدگاه دانش آموزان دبیرستانی نسبت به سهم اولیاء مدارس و کتب درسی در پرداختن به مسائل خانواده 97499 FA احمدرضا نصراصفهانی دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان فاطمه بهجتی اردکانی مدرس مراکز تربیت معلم یزد مریم فاتحی زاده استادیار گروه مشاوره دانشگاه اصفهان رحمت الله محمدی عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان Journal Article 2017 01 14 بعد از خانواده، مهم­ترین سازمان مؤثر در تکوین شخصیت و رشد جنبه‌های مختلف انسان، مدرسه است. بنابراین، رشد مهارت­ها و استعدادهای لازم برای زندگی افراد در جامعه باید یکی از اهداف اساسی مدرسه محسوب شود. با توجه به این­که آموزش مسائل زندگی خانوادگی به دانش‌آموزان می‌تواند در استحکام خانواده و کاهش ناهنجاری­هایی از قبیل طلاق نقش داشته باشد؛ این پژوهش درصدد بررسی این موضوع است که از دید دانش­آموزان چهار عامل آموزشگاهی: مدیر، دبیر، مشاور، مر‌بی پرورشی و کتاب­های درسی تا چه حد به مسائل زندگی خانوادگی در دبیرستان می‌پردازند. این تحقیق توصیفی ـ تحلیلی است و جامعه آماری آن را دانش‌آموزان دختر سال سوم نظام متوسطه نظری در سه شهر یزد، اردکان و میبد تشکیل می­دهند. با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی چندمرحله‌ای متناسب با حجم، 210 دانش‌آموز از جامعه انتخاب گردید. برای جمع‌آوری داده‌ها از یک پرسشنامه محقق ساخته شامل 46 سؤال به سبک لیکرت و پنج سؤال باز پاسخ استفاده شد. داده‌های آن با نرم­افزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌های حاصل از پژوهش مشخص نمود که نقش عوامل آموزشگاهی در آموزش مسائل خانواده، از نظر دانش‌آموزان کمتر از سطح متوسط (3) می‌باشد. البته نقش این عوامل به نظر آن­ها یکسان نبوده، بیشترین تأثیر مربوط به نقش مدیران و کمترین تأثیر مربوط به نقش دبیران بوده است. براساس این یافته­ها نتیجه­گیری می­شود که عملکرد دبیرستان­ها در آموزش مسائل زندگی خانوادگی از دید دانش‌آموزان کمتر از حد مورد انتظار آنان بوده، لازم است برنامه‌ها و کتاب­های آموزشی ویژه‌ای برای آموزش مسائل زندگی خانوادگی برای دانش‌آموزان تدارک دیده شود. https://jfr.sbu.ac.ir/article_97499_5b8fb79778e9b975456362d70c2421d2.pdf