دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 10 3 2015 02 20 The Effectiveness of “Couple’s Dialogue with Third Position/Person” Training to Reduce Marital Dissatisfaction اثربخشی آموزش «مکالمه زوجین با موقعیت/فرد سوم» در کاهش نارضایتی زناشویی 357 373 96537 FA حسین پورشهریار دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 12 01 Studies have shown that marital dissatis factionis correlated with a broadet of personal and interpersonal issues and problems. So, interventional proceedings have designed and evaluated mainly based on the results of such studies. The aim of the present study was to evaluate the effectiveness of “pattern of couple’s dialogue with third position/person” training to reduce marital dissatisfaction. A sample of 28 couples (56 subjects) were selected regarding their main complain, diagnostic in terview and marital satisfaction question naire (ENRICH) scores and were assigned in control and experimental groups randomly. The subjects on experimental group participated in couple’s dialogue with third position\person program in 8 weekly sessions. Multivariate analysis of variance (MANOVA) showed that although the linear combinations of dimensions of marital satis  faction differentiated the levels of groups, the three components of marital communication, family and friends and marriage and children received more statistical power than other six components. Accordingly, we can consider that correction of the pattern of couple’s dialogue via modification of cognitive distortions and emotional control and regulation can sign ificantly in crease the level of marital satis faction. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که نارضایتی زناشویی با مجموعه وسیعی از مسائل و مشکلات فراگیر فردی و بین فردی همراه است. اقدامات مداخله‌ای نیز عمدتاً بر اساس نتایج چنین مطالعاتی و با هدف کنترل آن‌ها طرح و مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش «الگوی مکالمه زوجین با موقعیت/فرد سوم» در کاهش نارضایتی زناشویی صورت گرفت. در این بررسی 28 زوج (56 آزمودنی) بر اساس علاقه، مصاحبه تشخیصی و نمرات مربوط به پرسش‌نامه رضایت زناشویی انریچ (ENRICH) انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروه­های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایش به مدت هشت جلسه هفتگی در برنامه آموزشی «مکالمه زوجین با موقعیت/فرد سوم» شرکت کردند. نتایج تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که اگرچه الگوی ترکیب خطی ابعاد رضایت زناشویی در متمایز کردن سطوح متغیر گروه مؤثر بود، اما سه مؤلفه ارتباطی روابط زناشویی، بستگان و دوستان و ازدواج و فرزندان به میزان قابل توجهی بیشتر از شش مؤلفه دیگر تحت تأثیر مداخله مورد نظر در بررسی حاضر قرار گرفتند. بر این اساس می‌‌‌توان گفت اصلاح الگوی مکالمه زوجین از طریق اصلاح تحریف‌‌‌های شناختی و نیز کنترل و تنظیم هیجانی می‌‌‌تواند سطح رضایت زناشویی را تا حد قابل توجهی افزایش دهد. https://jfr.sbu.ac.ir/article_96537_6d98d7ea57d070c0d97f0bd44c08eff4.pdf