دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 5 2 2009 09 23 نقش سبک‌های تربیتی والدین در شکل‌گیری انواع خودها وفاصله بین آن‌ها در فرزندان 95455 FA منصوره‌السادات صادقی دانشگاه شهید بهشتی فاطمه انصاری‌نژاد دانشگاه شهید بهشتی زهرا فدایی دانشگاه شهید بهشتی شرمین روبن‌زاده دانشگاه شهید بهشتی سیدمحسن ابراهیمی دانشگاه علوم پزشکی تهران Journal Article 2015 05 12 پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نقش پیش‌بینی‌کننده سبک‌های تربیتی والدین در چگونگی شکل‌گیری خودهای واقعی، ایده‌آل و بایدی و نیز فاصله بین خودهای واقعی با خودهای ایده‌آل و بایدی در دختران و پسران دانشجو طراحی و اجرا گردیدبدین منظور تعداد 263 نفر دانشجو (136 پسر و 127 دختر) به‌ عنوان نمونه غیراحتمالی در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌های روش تربیتی و مقیاس خودگسستگی (مقیاس اندازه-گیری فاصله خودها) را تکمیل نمودند. نتایج تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل‌های همبستگی نشان داد که بین نمرات انواع خودها و ابعاد محبت ـ طرد و کنترل ـ آزادی همبستگی معناداری وجود دارد. با استفاده از تحلیل رگرسیون نشان داده شد که سبک‌های تربیتی استبدادی و طردکننده در مقایسه با سایر سبک-ها معتبرترین پیش‌بینی‌کننده‌ها برای انواع خودها و فاصله خودها می‌باشند، به نحوی که این پیش-بینی با شکل‌گیری خودهای واقعی و ایده‌آل رابطه، منفی دارد. البته در پیش‌بینی شکل‌گیری خود بایدی با سبک تربیتی استبدادی جهت رابطه، مثبت و با سبک تربیتی طردکننده منفی می‌باشد. هم‌چنین سبک تربیتی استبدادی نقش پیش‌بینی‌کننده منفی در پیش‌بینی فاصله بین خودهـای واقعی و ایـده‌آل و نقش پیش‌بینی-کننده مثبت برای پیش‌بینی فاصله خودهای واقعی و بایدی دارد. در تبیین نتایج بدست آمده به نقش کیفیت ارتباطات به‌خصوص ارتباطات نزدیک والد ـ فرزند و نیز نقش سبک‌های تربیتی والدین از طریق جامعه-پذیری بر شکل‌گیری نظام خود و فاصله‌های مطلوب و نامطلوب بین انواع خودها اشاره شده است. https://jfr.sbu.ac.ir/article_95455_298cfa6da17cda6018204cc514ae2a0b.pdf