دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 22 1 2026 03 21 The Relationship between Parenting Styles and Child-to-Parent Violence: The Mediating Role of Emotional and Behavioral Problems رابطه شیوه‌های والدگری و خشونت علیه والدین در نوجوانان: نقش میانجی مشکلات عاطفی و رفتاری 106321 10.48308/jfr.2025.238645.1944 FA حورا مجد کارشناس ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران الهام حکیمی راد استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران امید شکری استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 03 09 Adolescent-to-parent violence is known as one of the important challenges in the family system, which is influenced by several factors. The present study aimed to investigate the relationship between parenting styles and adolescent-to-parent violence with the mediating role of emotional and behavioral problems. The statistical population included all parents with children aged 12 to 17 in Amol city in 2024, from which 499 people were selected using the convenience sampling method. To collect research data, the Parenting Styles and Dimensions Questionnaire, Child-to-Parent Violence Questionnaire, and Strengths and Difficulties Questionnaire were used. The data were analyzed using covariance-based structural equation modeling with the SPSS and AMOS 18 software. The findings from structural equation modeling showed that parenting styles have a significant effect on adolescents' emotional/behavioral problems. Parenting styles did not show a direct effect on adolescent-to-parent violence, but the direct effect of adolescent emotional/behavioral problems on adolescent-to-parent violence was positive and significant. The results indicate that emotional and behavioral problems in adolescents as a mediating factor between parenting styles and adolescent-to-parent violence and that by diagnosing and intervening promptly with these disorders and modifying parenting styles, action can be taken to prevent violence against parents. خشونت نوجوان علیه والدین به عنوان یکی از چالش‌های مهم در نظام خانواده شناخته می‌شود که تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه شیوه‌های والدگری و خشونت علیه والدین در نوجوانان با نقش میانجی مشکلات عاطفی و رفتاری بود. جامعه آماری شامل تمامی والدین دارای فرزند 12 تا 17 سال شهر آمل در سال 1403-1402 بود که از بین آن‌ها 499 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها‌ از پرسشنامه ابعاد و سبک والدگری، پرسشنامه خشونت فرزند نسبت به والد و پرسشنامه توانایی‌ها و مشکلات استفاده شد. مدل مفروض با استفاده از مدل‌یابی معادله ساختاری مبتنی بر ماتریس کوواریانس و به کمک نرم‌افزارAMOS-18 تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که شیوه‌های والدگری بر مشکلات عاطفی/رفتاری نوجوانان، اثر معنادار دارد، اما بر خشونت نوجوان علیه والدین اثر مستقیم ندارد، اثر مستقیم مشکلات عاطفی/رفتاری نوجوانان بر خشونت نوجوان علیه والدین نیز، مثبت و معنادار بود. همچنین نتایج حاکی از آن است که مشکلات عاطفی و رفتاری در نوجوانان به‌عنوان عامل میانجی بین شیوه‌های والدگری و خشونت نوجوان علیه والدین عمل می‌کند که با تشخیص و مداخله به‌هنگام این اختلالات و نیز اصلاح شیوه‌های فرزندپروری می‌توان جهت پیشگیری از خشونت علیه والدین اقدام نمود