دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 21 4 2025 12 22 Analyzing the Structural Relationship between Home Learning Environment and Social Development of Preschool Children: Mediating Role of Language Skills بررسی رابطه ساختاری میان محیط یادگیری خانه و رشد اجتماعی کودکان پیش دبستانی: نقش واسطه ای مهارتهای زبانی 110 127 106213 10.48308/jfr.2025.234246.1679 FA فرشته چراغی استادیار دانشگاه فرهنگیان 0000-0002-7523-9193 مهناز کبودی استادیار دانشگاه فرهنگیان 0000-0003-1724-8793 علی عسگری مرکز پژوهشی روانسنجی هوشبهر 0000-0002-7523-9193 سعیده زاهد دانشگاه علامه طباطبایی 0000-0003-1567-9688 Journal Article 2023 12 24 This study aimed to analyze the mediating role of language skills in the relationship between home learning environment and social development in a sample of preschool children in Tehran. For this purpose, convenience sampling was employed to select 110 preschool children who responded to the language development test including the six skills of Picture vocabulary, Relational vocabulary, Oral vocabulary, Syntactic understanding, sentence imitation, and morphological completion. Their parents (mothers) responded to the test of the home learning environment (including an academic-educational environment and language improvement) and the test of social development (including children’s communicative-social skills). The variance-based partial least squares structural equation modeling (PLS–SEM) was used for data analysis in PLS. The analysis of relationships in the structural model indicated that the home learning environment had significant effects on social development through language skills. Overall, the measurement model and the test of relationships between research structures confirmed the proposed research model. In conclusion, improving the home learning environment for children can enhance their social development by boosting language skills. The results and their implicit applications were discussed in this manuscript. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی مهارتهای زبانی در ارتباط میان محیط یادگیری خانه و رشد اجتماعی نمونه ای از کودکان پیش دبستانی شهر تهران انجام شد. در همین راستا تعداد 110 کودک پیش دبستانی به شکل در دسترس انتخاب و به آزمون رشد زبان با 6 مهارت واژگان تصویری، واژگان ربطی، واژگان شفاهی، درک دستوری، تقلید جمله و تکمیل دستوری پاسخ دادند. آزمون محیط یادگیری خانه شامل محیط تحصیلی- آموزشی و تقویت زبانی و آزمون رشد اجتماعی شامل مهارت های ارتباطی و اجتماعی کودک توسط والد (مادر) پاسخ داده شد. از مدلسازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (واریانس محور) و نرم افزار PLS جهت تحلیل داده ها استفاده شد. بررسی روابط درون مدل ساختاری نشان داد مسیر اثر محیط یادگیری خانه بر رشد اجتماعی از طریق مهارت های زبانی معنادار است. در مجموع با توجه به برازش مدل اندازه گیری و آزمون روابط بین سازه های تحقیق، مدل ارائه شده توسط پژوهشگر تایید می شود. از این پژوهش می توان نتیجه گرفت که تقویت محیط یادگیری خانه برای کودکان می‌تواند رشد اجتماعی آنها را از طریق تقویت توانایی های زبانی بهبود بخشد. تبیین این نتایج و کاربردهای ضمنی آن در پایان مورد بحث قرار گرفت. https://jfr.sbu.ac.ir/article_106213_9f9f911ab8e33d7f6c4c4efead4bc20a.pdf