دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 18 2 2022 09 21 Developing a Model for Predicting Women's Marital Satisfaction based on Parental Intervention, Perception of Parents' Marriage, Adverse Childhood Experiences, Depression and Communication Patterns مدل پیش‌بینی رضایت زناشویی زنان بر مبنای مداخله والدینی، ادراک خانواده مبدأ، ازدواج والدین، تجربیات ناگوار کودکی، افسردگی و الگوهای ارتباطی 265 285 102686 10.48308/jfr.18.2.265 FA احمدرضا کیانی چلمردی عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی 0000-0003-1792-590X نگاره شهبازی کارشناسی ارشد مشاوره، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان-شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. زهرا جهانبخشی استادیار مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-2839-9960 سلیمان احمدبوکانی دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان-شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0003-4010-3496 Journal Article 2022 05 12 The aim of this study is to develop a model for predicting women's marital satisfaction based on parental intervention, perception of parents' Marriage, Adverse childhood experiences, depression and communication patterns. The present study was a descriptive correlation that was performed by structural equation modeling. The statistical population of the study included all women in Zanjan, 250 of whom were selected by convenience sampling. The instruments used in this study included the Adverse Childhood Experiences Questionnaire, Patient Health Questionnaire-2, Marriage Satisfaction Questionnaire, Perception of Parents Marriage, Communication Patterns Questionnaire, and Parental Intervention. SPSS24 and AMOS software were used for data analysis. Correlation findings showed that Adverse childhood experiences, depression, and communication pattern and parental intervention had a significant negative correlation with women's satisfaction and a constructive communication pattern had a significant positive correlation and the highest correlation with women's satisfaction. Model data also showed that the highest direct impact factor towards women's marital satisfaction was related to parental intervention. From these findings, it is concluded that the pattern of constructive communication and parental intervention are the most important factors affecting marital satisfaction and teaching the pattern of constructive interaction and separation and independence from parents can contribute to higher satisfaction among women.<br />  هدف از پژوهش حاضر، تدوین مدل پیش­بینی رضایت زناشویی زنان بر مبنای مداخلۀ والدینی، ادراک ازدواج والدین، تجربیات ناگوار کودکی، افسردگی و الگوهای ارتباطی بود. پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود که با روش مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان و کارکنان زن شاغل در آموزش و پرورش شهر زنجان بود که 250 نفر از آنها به‌صورت نمونه­گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسش‌نامه تجربیات ناگوار کودکی، پرسش‌نامه سلامت بیمار-2، پرسش‌نامه رضایت از ازدواج، ادراک ازدواج والدین، مقیاس الگوهای ارتباطی، و مداخله والدینی بود. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم­افزار SPSS-25  و AMOS-24 استفاده شد. یافته­های همبستگی نشان داد که تجربیات ناگوار کودکی، افسردگی، و الگوی ارتباط و مداخله والدینی همبستگی منفی و معنی­داری با رضایت زنان دارد و الگوی ارتباطی سازنده همبستگی مثبت معنی­داری (بیشترین همبستگی) را با رضایت زنان دارد. داده­های مدل نیز نشان داد که بیشترین ضریب تأثیر مستقیم به سمت رضایت زناشویی زنان، مربوط به مداخه والدینی بود. از این یافته­ها نتیجه گرفته می­شود که الگوی ارتباط سازنده و مداخله والدینی از مهم­ترین عوامل موثر بر رضایت زناشویی هستند و آموزش الگوی تعامل سازنده و تفرد و تمایز و استقلال از والدین می­تواند به رضایت بالاتر زنان کمک بسیاری کند. https://jfr.sbu.ac.ir/article_102686_33670690edadd7b31f4911eca0438410.pdf