دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده خانواده پژوهی 1735-8442 17 3 2021 12 21 Investigate the Role of Demographic Characteristics, Adult Attachment Styles, and Affective Temperament in Predicting Psychological Distress During the Coronavirus Period پریشانی روان‌شناختی در طول دوره کرونا: نقش پیش‌بینی‌کننده ویژگی‌های دموگرافیک، سبک دلبستگی بزرگ‌سالان و سرشت عاطفی 407 422 101856 10.52547/JFR.17.3.407 FA مهدی شریفی دانشگاه آزاد اسلامی محدثه قربانی گروه روان شناسی. دانشکده پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز Journal Article 2021 02 21  This study aims to investigate the role of demographic characteristics, attachment style, and emotional nature in predicting psychological distress during the COVID- 19 period. The research design was des criptive and correlational. The statistical population included all citizens of Gonbad Kavus, of which 370 people responded to the research tools by available sampling method. The questionnnaires were the psychological distress, adult attachment style, affective temperament, and demographic characteristics questionnaires. Finally, the data were analyzed using SPSS-24 software. Data were analyzed using the statistical method of chi squared test, Wald test, odds ratio, and logistic regression. Data analysis showed that in the group with moderate to severe psychological distress compared to no distress, the level of education (OR: 1.12) and marital status (OR: 0.87), anxious mood (OR: 1.58) and also need for approval (OR: 1.08) were risk factors for psychological distress, while the gender (OR: 0.85), economic status (OR: 1.03), self-esteem (OR: 0.98), and discomfort with closeness(OR: 0.92) were protective. Similarly, in the group with moderate to severe psychological distress compared to the group with mild distress, cyclothymic (OR: 1.17) and depressive (OR: 1.32) were risk factors and gender (OR: 1.15), economic status (OR:0.23), were protective. Psychologists and decision makers should pay attention to this issue. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش ویژگی­های دموگرافیک، سبک دلبستگی و سرشت عاطفی در پیش­بینی پریشانی روان­شناختی در دوره کرونا بود. طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی شهروندان شهر گنبد کاووس بود که از بین آن‌ها به روش نمونه­گیری در دسترس تعداد 370 نفر به ابزارهای پژوهش پاسخ دادند. پرسش‌نامه­های مورد استفاده در پژوهش حاضر عبارت بودند از مقیاس پریشانی روان­شناختی، مقیاس سبک دلبستگی بزر‌گ‌سالان، سرشت عاطفی و پرسش‌نامه ویژگی­های دموگرافیک. در نهایت داده­ها با استفاده از نرم­افزار SPSS-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که در گروه با پریشانی روان­شناختی متوسط تا حاد در مقایسه با گروه بدون پریشانی سطح تحصیلات (12/1=OR)، متأهل  بودن   (87/0=OR)، خلق مضطرب (58/1=OR) به‌عنوان عوامل خطر پریشانی، متغیر وضعیت اقتصادی (03/1=OR)، جنسیت (58/0=OR)، اعتماد به نفس (98/0=OR) و سبک اجتنابی (92/0=OR) به‌عنوان عوامل محافظت­کننده در دوره کرونا شناسایی شدند. به همین ترتیب، در گروه با پریشانی روان­شناختی متوسط تا حاد در مقایسه با گروه پریشانی خفیف، افسرده­خویی (32/1=OR) و خلق ادواری (17/1=OR) به‌عنوان عوامل خطر و جنسیت (15/1=OR)، وضعیت اقتصادی (23/0=OR) به‌عنوان عوامل محافظت­کننده شناسایی شدند. لذا شایسته است این مهم مورد توجه روان­شناسان و تصمیم­گیرندگان این حوزه قرار گیرد.<strong> </strong> https://jfr.sbu.ac.ir/article_101856_18054ce7d6df96f34af6550f67251b24.pdf