palette
بررسي آداب پيوند زناشويي و امور خانوادهدر شاهنامه فردوسي*

چکیده
پيشينه‌شناسی موضوع «خانواده» و دستيابی به آداب و رسوم آن از ضروريات خانواده‌پژوهی و مسائل مربوط به خانواده است. پژوهش‌های تاريخی نشان می‌دهند که ايرانيان از ديرباز به مسئله ازدواج و تشکيل خانواده و تربيت فرزند توجه خاص داشته‌اند و در حفظ و سلامت بنيان خـانواده سخت می‌کوشيدند. بديهی است مهم‌ترين و معتبرترين مأخذ برای دستيابی به ديدگاه‌ها، قراردادها و آداب و رسوم ايرانيان در خصوص مسائل خانواده، متون ادبی کهن است. قطعاً يکی از مهم‌ترين و تأثيرگذارترين اين آثار، شاهنامه فردوسی است. شاهنامـه صرف‌نظر از برتری‌ها و مزايای شعری و جنبه‌های کلامی و بلاغی، گنجينه‌ای است گران‌بها از آگاهی‌های سياسی، اجتماعی، تاريخی. هم‌چنين سندی است معتبر برای شناخت فرهنگ و تمدن ايران باستان و گزارشگری است موثق از آداب و رسوم و سنن ايرانيان، که شناخت و دستيابی به بعضی از آن‌ها جز از طريق مطالعه شاهنامه مقدور و ممکن نيست. آداب زناشويي و تشکيل خانواده نيز از جمله آدابی است که حکيم طوس به مناسبت‌های گوناگون در لابه‌لای داستان‌های شاهنامه به آن‌ها اشاراتی دارد. در اين مقاله سعی شده تا با مراجعه به داستان-های شاهنامه، پاره‌ای از رسوم و آيين‌های مربوط به ازدواج، تولد کودک، تربيت فرزند و روابط خانوادگی استخراج و به‌گونه‌ای علمی طبقه‌بندی و مدوّن گردد.
واژگان کلیدی
شاهنامه، فرهنگ ايرانی، خانواده، زناشويی.

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.