palette
بررسي مقایسه‌ای شيوع کودک‌آزاري در دانش‌آموزان مقطع متوسطهبرحسب جنس، مقطع تحصیلی و سابقه طلاق در خانواده

چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسي میـزان شيـوع کودک-آزاري در دانش‌آموزان دوره متوسطه شهرستان-های تهران انجام گرفته است. به این منظور پرسشنامه کودک‌آزاری محقق‌ساخته با سه حیطه کـودک‌آزاری از نـوع بـی‌توجهـی، جسمـی و عاطفی روی 738 دانش‌آموز اجرا شد که با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي و خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل عاملی و تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) استفاده گردید. نتايج پژوهش نشان داد که میزان شيوع آزار جسماني، 5/17% بي‌توجهي، 4/36% و عاطفي 46/49% است. در حيطه آزار جسمي شايع‌ترين آزارها عبارتند از: سيلي زدن و لگد زدن؛ در حيطه بي-توجهي: بی‌توجهی به بیماری فرزند و نبردن نزد پزشک و بي‌توجهي به علاقه‌مندي‌هاي فرزند و در حيطه آزار عاطفي: فرياد زدن و ناسزا گفتن. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معنا‌داري در میزان شيوع کودک‌آزاری در حیطه جسمی، بي‌توجهي و عاطفي برحسب جنس دانش‌آموزان، پايه تحصيلي و سابقه طلاق والدين در خانواده وجود دارد. نتایج نشان داد که شیوع کودک‌آزاری شباهت زیادی با مطالعات خارجی ندارد، اما با نتایج مطالعات داخلی همخوانی دارد و همین امر ضرورت توجه اساسی به اجرای برنامه‌های مداخله‌ای در مقیاس وسیع را می‌طلبد.
واژگان کلیدی
شيوع، کودک‌آزاري جسمی، عاطفی و بی‌توجهی، دانش‌آموزان مقطع متوسطه

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.