palette
تجربه زیسته دختران فراری از «خانه»
علی هاشمیان‌فر, مهری سادات موسوی

چکیده

این مقاله به بررسی مفهوم خانه نزد دختران فراری پرداخته و با مطالعه تجربه زیسته این گروه تلاش شده تا به درکی مناسب از «خانه» نائل گردد و در گسترش دانش پایه موجود در خصوص پدیده دختران فراری نقشی درخور ایفا نماید. مطالعه حاضر به روش پدیدارشناختی و با استفاده از روش کلایزی انجام پذیرفته است. داده‌ها از طریق مصاحبه با 10 دختر در سن 15 تا 20 سال که مدت زمان زیادی از فرارشان نمی‌گذشت، جمع‌آوری گردیده است. یافته‌‌ها حاکی از درک پیچیده‌ای از خانه توسط شرکت‌کنندگان بود. در اصل، معانی خانه برای آن‌ها با «نبود» آن مرتبط بوده و هم‌زمان خانه ایده‌آل، واقعی، بی‌خانمانی و خانه جایگزین در ذهن این دختران لانه گزیده و در رفتارهایشان تجلی آن دیده می‌شود. بودن یا نبودن در این چارچوب، خود منشاء قضاوت‌هایی در خصوص آنان و شخصیت‌شان می‌باشد. در واقع درک معنای خانه به عنوان ساختی ذهنی، بخشی از شخصیت دختران را تشکیل داده و متأثر از هنجارها و ساختارهای غالب اجتماعی است. دخترانی که خارج از «خانه» باقی می‌مانند به عنوان منحرفان، ناقضان نظم اجتماعی و روسپی برچسب زده می‌شوند که از تصاویر اجتماعی «زن»، «دختر خوب» و «طبیعی» خارج شده و جامعه آن‌ها را به عنوان ساختار غیرزنانه و غیرخانگی برساخت می‌کند. خارج از خانه بودن، خود جواز چنین برچسبی را به تنهایی فراهم می‌آورد و منشاء مشکلات روانی، جسمانی و اجتماعی دختران فراری خواهد بود.

واژگان کلیدی
دختران فراری- پدیدارشناسی- خانه ایده‌آل- خانه واقعی- بی‌خانمانی- خانه جایگزین

منابع و مآخذ مقاله

اردلان، ع.، سیدان، ف.، و ذوالفقاری، م. (1387). عوامل مؤثر بر فرار دختران از خانه. فصلنامه رفاه اجتماعی، شماره 29، 275-253.

اکبریان، م.، نصرت‌آبادی، م. و رازقی، ف. (1388). علل و پیامدهای فرار دختران با رویکردی بر پایگاه هویت. مجله مطالعات امنیت اجتماعی، شماره 18، 62-43.

دلبری، ا. (1394). همایش نقش سلامت روانی - اجتماعی دختران در توسعه اجتماعی (24/5/1394). برگرفته از سایت http://shahrvand-newspaper.ir/Modules/News/PrintVer.aspx?News_Id=40394&V_Ne-ws_Id=&Src=Main

رابینگتون، ا. و واینبرگ، م. (1981). رویکردهای نظری هفت‌گانه در بررسی مسائل اجتماعی. ترجمه ر. صدیق سروستانی (1383). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

رحمانی، ا. (1390). بررسی سیر تحول الگوی پر و خالی در مسکن معاصر ایرانی. تهران: انتشارات آبادی.

سیدان، ف. (1387). آسیب‌شناسی خانواده و فرار دختران از خانه. مجله پلیس زن، شماره 5، 63-32.

صابری اسفید واجانی، م.، مولوی نجومی، م.، ملکوتی، ک. و اسماعیلی شاهرودی مقدم، ز. (1389). بررسی فراوانی عوامل مرتبط با خانه‌گریزی دختران فراری ارجاع ‌داده‌ شده به یکی از مراکز پزشکی قانونی استان تهران. مجله پزشکی قانونی، شماره 57، 57-14.

علیوردی‌نیا، ا.، خوشفر، غ.، و اسدی، ح. (1390). مطالعه جامعه‌شناختی گرایش دختران دانش‌آموز به فرار از منزل. فصلنامه مطالعات اجتماعی روان‌شناختی زنان، شماره 28، 54-25.

طهرانی‌زاده، م.، رسول زاده طباطبایی،ک. و آزاد فلاح، پ. (1384). بررسی مقایسه‌ای نگرش‌های ناکارآمد در دختران فراری و عادی. فصلنامه رفاه اجتماعی، شماره 19، 224-225.

فتحی، م. (1386). عوامل خانوادگی مؤثر بر فرار دختران از خانه. مجله رفاه اجتماعی، شماره 27، 274-253.

محمدپور، ا. (1390). روش تحقیق کیفی، ضد روش. تهران: جامعه‌شناسان.

معماریان، غ. (1386). سیری در مبانی نظری معماری. تهران: سروش دانش.

موسوی، م. س. (1394). بررسی زمینه‌های مطالعاتی و پژوهشی مسائل اجتماعی در ایران. تهران: معاونت پژوهشی جهاد دانشگاهی.

نوربرگ- شولتز، ک. ن. (1985). مفهوم سکونت: به سوی معماری تمثیلی. ترجمه م. ا. یاراحمدی (1392). تهران: نشر آگاه.

Akbarian, M., Nosrat Abadi, M. & Razeghi, F. (2009). [Causes and consequences of runaway with an emphasis on identity]. Journal of Social Security Studies, 18, 62-43 [in Persian].

Aliverdinia, A., Khoshfar, G. R. & Asadi, H. (2011). [Studied the sociological tendency of girls to run away from home]. Journal of Social Studies of women, 28, 54-25 [in Persian].

Ardalan, A. Seyedan, F. & Zolfaghari, M. (2008). [Affecting factors on girls running away from home]. Journal of Social Welfare, 29, 274-253 [in Persian].

Deman, A. F. (2000). Predictors of adolescent running away behavior. Social Behavior and Personality, 28, 261-268.

Delbari, A. (2015). National Conference on the Role of Psychosocial Health of Girls in Social Development (2015/7/29). Retrieved from http://shahrvand-newspaper.ir-/Modules/News/PrintVer.aspx?News_Id=40394&V_News_Id=&Src=Main [in Per-sian].

Fathi, M. (2007). [Family factors affecting girls running away from home]. Journal of Social Welfare, 27, 274-253 [in Persian].

Memarian, G. (2007). [Theoretical foundations of architecture]. Tehran: Soroush Danesh Press [in Persian].

Mohammadpur, A. (2011). [Qualitative research methods, proof method]. Tehran: Sociologists Press [in Persian].

Mousavi, M. S. (2015). [Fields of study and research of social problems in Iran]. Tehran: ACECR [in Persian].

Norberg-Schultz, C. (1985). The concept of Dwelling: on the way to figurative Architecture (M. A. Yarahmadi, Trans.). 5th Ed. Tehran: Agah Press [in Persian].

Peled, E. & Muzicant, A. (2008). The Meaning of Home for Runaway Girls. Journal of Community Psychology, 36(4) 434–451.

Rahmani, A. (2011). [The evolution of contemporary Iranian fill and empty housing pattern]. Tehran: Abadi Press [in Persian].

Rotheram-Borus, M. J., Mahler K. A., Koopman, C. & Langabeer, K. (1996). Sexual abuse history and associated multiple risk behavior in adolescent runaways. American Journal of Orthopsychiatry, 66, 390–400.

Rubington, E. & Weinberg, M. (1981). The study of Social Problems: Seven Perspectives (R. S. Sarvestani, Trans.). 2ed Ed. Tehran: Tehran University Press [in Persian].

Seyedan, P. (2008). [Family Pathology and girls running away from home]. Journal of Police Woman, 5, 63-32 [in Persian].

Saberi Asfydvajany, M., Moulavi Nojumi, M., Malakuti, K. Esmaeili Shhraudi Moghadam, Z. (2010). [Prevalence of risk factors associated with running away of runaway girls attributed to one of the centers of Tehran Legal Medicine]. Journal of Forensic, 57, 57-14 [in Persian].

Tehranizadeh, M., Rasulzadeh Tabatbaei, K. & Azadfallah, P. (2005). [Comparison of DAS in runaway and normal girls]. Journal of Social Welfare, 19, 224-225 [in Persian].

Whitbeck, L. B., Hoyt, D. R., & Ackley, K. A. (1997). Families of Homeless and Runaway Adolescents: A Comparison of Parent/ Caretaker and Adolescent Perspectives on Parenting, Family Violence, and Adolescent Conduct. Child Abuse and Neglect, 21(6), 517-528.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.