palette
تأثير نوبت‌کاری بر رضامندی زناشويي پرستاران

چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثير نوبت‌کاری بر رضامندی زناشويي پرستاران زن و متغيرهای پيش-بينی کننده رضايت زناشويي آنان اجرا گرديد. روش پژوهش از نوع علّی ـ مقايسه‌ای است که نمونه آماری آن به‌طور مساوی از بين پرستاران شاغل در نوبت شب و پرستاران روزکار از 6 بيمارستان، شامل 2 بيمارستان دانشگاهی، 2 بيمارستان خصوصی و 2 بيمارستان نظامی، به روش نمونه‌‌گيری چند مرحله‌ای انتخاب شدند و رضامندی زناشويي 10 نفر از پرستاران شاغل در نوبت شب و 10 نفر از پرستاران شاغل در نوبت روز هر يک از بيمارستان‌ها شامل 120 پرستار زن با پرسشنامه 115 ماده‌ای «انريچ» مورد اندازه‌گيری قرار گرفت. داده‌های جمع‌آوری شده با روش‌های آماری t برای گروه‌های مستقل و تحليل مسير مورد بررسی قرار گرفت. نتايج نشان داد که در دو مؤلفه «روابط جنسی» و «نظارت مالی» در سطح معناداری 02/0 زنان پرستار شب‌کار به‌طور ميانگين پايين‌تر هستند. نتایج نشان‌دهنده اين است که افراد در گذار زمان با اين پديده منطبق شده‌اند و اکنون نوبت-کاری تأثيرات خود را در مواردی که نياز بیشتری به نزديکی فيزيکی همسران است، می‌گذارد. تحليل مسير نشان داد که نوبت‌کاری دارای اثر مستقيم با ضريب 09/0 و اثر غيرمستقيم از طريق «ارتباط» و تأثير آن بر «رابطه جنسی» و «نظارت مالی» برابر با 08/0 است که در نتيجه اثرات مستقيم و غيرمستقيم نوبت‌کاری بر رضايت زناشويي 17/0 است. این نتایج لزوم بررسی آموزش نوبت‌کاران در زمينه روش‌های مديريت زمان برکاهش تأثيرات منفی نوبت‌کاری را نشان می‌دهد.
واژگان کلیدی
رضایت زناشویی، پرستاران، نوبت‌کاری

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.