palette
تجربه زیسته تک فرزندان از تعامل با والدین " مطالعه پدیدارشناسی"
مهناز مرتضوی, سیمین حسینیان, رویا رسولی, حسن زارعی محمود آبادی

چکیده

تک فرزندی، یکی از اشکال رو به رشد خانواده‌های ایرانی‌ست و بررسی ابعاد و مسائل ویژه مربوط به آن حائز اهمیت می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، درک عمیق تجربه تک‌فرزندان از تعامل با والدین بوده است. روش این تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناختی است که بدین­منظور، با استفاده از نمونه‌گیری داوطلب- هدفمند،  18 تک‌فرزند انتخاب و با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختار یافته مورد بررسی قرار گرفتند. مصاحبه‌ها ضبط و  کلمه به کلمه پیاده شد، در نهایت، داده‌ها به شیوه تحلیل مضمون (تماتیک) تجزیه و تحلیل گردید. در این مطالعه 6 مضمون اصلی استخراج شد که شامل توجه و مراقبت، وابستگی، نگرانی، تنهایی، مسئولیت و مثلث ارتباطی بود. بر اساس یافته‌های این مطالعه، تک‌فرزندان فشار زیادی را در ابعاد گونانگون در تعامل با والدین متحمل می‌شوند، لذا اصلاح الگو‌های تعاملی و آگاه سازی والدین می‌تواند در پیشگیری از پیامد‌های منفی مؤثر باشد. با توجه به اینکه یافته‌ها از یک تحقیق بومی حاصل شد؛ می‌تواند در ساخت بسته‌های آموزشی ویژه این خانواده‌ها راهگشا باشد.

 

 

 

 

واژگان کلیدی
تجربه زیسته، تک فرزندی، تعامل والد-فرزند

منابع و مآخذ مقاله

حسینی، ح.، عسکری ندوشن، ع.، مرادی، ن.، (1395). بررسی تطبیقی تمایلات فرزندآوری زنان کرد و شیعه در مناطق روستایی شهرستان کامیاران. فصلنامه مطالعات زن و خانواده، 4(1)، 84-63.

شجاعی، جواد و یزدخواستی، بهجت. (1395). تجربه زیسته تک‌فرزندان از تک‌فرزندی: مطالعه دختران بالای 18 سال. زن در توسعه و سیاست، 15 (5)، 476-447.

Mansour, F. (2018). Economic Insecurity and Fertility: Does Income Volatility Impact the Decision to Remain a One-Child Family? Journal of Family and Economic Issues,36(2) 243-257.

Kertzer, D.I., White, M. J., Bernardi, L., & Gabrielli, G. (2009). Italy’s path to very low fertility: The adequacy of economic and second demographic transition theories. European Journal of Population, 25(1) 89-115.

Kozlowski, J. F.(2012) . Adult Implications of Being an Only Child. General Psychology. 1-25.

Tavaresa, M.B., Costa Fuchsa, F., Diligentia, F,. de Abreub, J., Rohdeb, L.A., Costa Fuchsc, S. (2004). Behavioral characteristics of the only child vs first born and children with siblings. Rev Bras psiquiatr . 26( 1) 16-22.

Ryan,C.A.(1997). Counaseling Strategies for the Single-Child Family: A Structural Fmily Therapy Model. The Family Journal: counseling and therapy fpr couples and families. 5(2) 132-136

Yixin,. C.(2007). Parent-child relationship in single-child families in China . Officlal Journal Of World Association Of Cultural Psychiatry. 123-127.

Mastari Farahani, S. and Asgharnejad Farid, A.A.(2018). Personality Traits in Iranian Single-Parent and Single- Child Adolescents: A Comparative Study. Austin Journal Psychiatry Behavioral Science, 5(1) 1-4.

He,T. (2013).American family entertainment and the only child generation in contemporary urban china. Master thesis, Philosophy Department ,University of East Anglia.

Fang-Zhou, WU,. Xiao-Qin LI,. (2016). A Literature Review on the Studies of the Loss of Only Child Family in Our Country. International Conference on Modern Education and Social Science. 1155-1160.

Kadoya, Y., Sani,Y., & Rahim Khan, M.S.(2017). Effects of China's one-child policy on group cooperation: survey evidence. Journal of Asia Pacific Economic.

Brinthaupt, Th.M., Dove, CH. T. ( 2012). Differences in self-talk frequency as a function of age, only-child, and imaginary childhood companion status. Journal of Research in Personality. 46(3) 326-333.

Rolan, E., Schmitt,S. Purpura,. D, Nichols,D. (2018).Sibling presence, executive function, and the role of parenting . Article in Infant and Child Development. 27(4).

Lee, C. (2008). The experiences of adult only -children at work: An exploratory study.

ProQuest Dissertations and Theses.

Polit, D., & Falbo, T. (1987).Only children and personality development: A qualitative

review. Journal of Marriages and the Family, 49, 309-325.

McMenamin, Katie, (2013). Family Communication and Memorable Messages about Roles in Only-Child Families, Master Thesis, University of Colorado Boulder.

Carfora, R. E, (2009(.. Codependency among only children as predicted by parenting styles practiced in family-of-origin . Master Theses, Social work Department, Smith College School of Social Work.

Veenhoven,.R. and Verkuyten.,M. (1989). The Well-Being Of Only Children. Adolescence, 24(93): 155-166.

Brown, J. M., & Grable, J. E. (2015). Sibling Position and Risk Attitudes: Is Being an Only Child Associated with a Person’s Risk Tolerance?. Journal of Financial Therapy, 5 (2) 4.: 19-36.

Mancillas, A. (2006). Challenging the stereotypes about only children: A review of the

literature and implications for practice. Journal of Counseling and Development,

, 268-275.

Falbo, T. (2012). Only children: An updated review. Journal of Individual Psychology, 68(1),

-49.

Krynen,. CH. (2011). The Rise of Single-Child Families: Psychologically Harming the Child?. Intuition, 7, 10-14

Richardson, A. (2006). Only child—A unique inheritance. Therapy Today, 17, 36-39.

Roberts, L. C., & Blanton, P. (2001). ‘I always knew mom and dad loved me best’:

Experiences of only children. Journal of Individual Psychology, 57(2), 125.

Lavin, M. (2001).The golden child phenomenon. Dissertation Abstracts International, 62 (1), 77.

Tao, G., Qiu, J., Li, B., & Tseng, W. (1996). Comparison of behavior development between only children and children with siblings: A 6-yr follow-up study. Chinese Mental Health Journal, 10, 1-5.

Fong, V. L. (2004). Only hope: Coming of age under China’s one-child policy. Stanford: Stanford University Press.

Duetsch, F. (2006). Filial piety, patrilineality, and China’s one child policy. Journal of Family Issues, 27, 366-389.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.