palette
اثربخشی بازی‌درمانی بومی‌شده بر تعامل والد-کودک مادران کودکان پیش‌دبستانی دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی
سعید رحیمی پردنجانی, مریم چرامی, مریم چرامی

چکیده
هدف از پژوهش حاضر  بررسی تأثیر  بازی­درمانی بومی شده  بر تعامل والد-کودک، مادران کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزون­کنشی بود. به همین منظور با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای و با توجه به ملاک­های ورود آزمودنی­ها به پژوهش، تعداد 26 نفر از مادران کودکان پیش­دبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزون­کنشی انتخاب شدند و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند.  گروه آزمایشی در 10 جلسه بازی درمانی بومی­شده شرکت داده شدند و گروه گواه هیچ­گونه آموزشی دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه تعامل والد-کودک پیانتا (1994)، پرسشنامه وندربیلت (2003) و مصاحبه بالینی بود که مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار  نسخه 22 و آزمون آماری تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین عملکرد دو گروه آزمایشی و گواه در مرحله پس­آزمون و پیگیری تفاوت معنی­دار آماری وجود داشت (01/0 ). می­توان نتیجه گرفت که مداخلات بازی درمانی بومی بر تعامل والد- فرزند والدین کودکان پیش­دبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه/ فزون­کنشی تأثیر دارد. بکارگیری این روش در مداخلات روان­شناختی والدین به درمانگران پیشنهاد می­گردد.
واژگان کلیدی
تعامل والد- فرزند، بازی‌درمانی بومی، فزون‌کنشی

منابع و مآخذ مقاله

اصغری نکاح، م. (1388). کاربردهای آموزشی- ترمیمی بازی های بومی ایران در آموزش و توانبخشی کودکان دارای نیازهای ویژه. مجله

تعلیم و تربیت استثنایی. 90، 14-3.

ترابی، نغمه.(1390). اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رابطه کودک- والد (CPRT)، بر کاهش پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی و شیوه‌های والدگری مادران. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علم و فرهنگ.

تهرانی‌دوست، مهدی.، زرگری‌نژاد، غزاله.، خادمی، مژگان.، و مطلق، ماریا. (1386). حافظه بینایی کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی-کم‌توجهی در مقایسه با افراد طبیعی. تازه‌های علوم شناختی، 9(3): 35-26.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1394). بررسی و مقایسه اثربخشی مداخله خانواده‌محور مبتنی بر بازی‌درمانی بومی‌سازی‌شده بر تنیدگی مادران و نشانه‌های بالینی کودکان پیش‌دبستانی دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی و کودکان دچار اختلال رفتار بی قراری. رساله دکتری تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1396). اثر بخشی آموزش بازی درمانگری بر تنیدگی مادران کودکان پیش دبستانی دچار اختلال کارستی توجه/ فزون کنشی. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 11(41)، 27-45.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1395). تأثیر مداخلات خانواده محور مبتنی بر بازی درمانی بومی سازی شده بر نشانه های بالینی کودکان ADHD پیش دبستانی. فصلنامه خانواده پژوهشی. 12(45)، 53-68.

روغنچی، محمود؛ جزایری، رضوان السادات؛ اعتمادی، عذرا؛ فاتحی زاده، مریم؛ و مومنی، خدامراد.(1396). اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر تاب آوری بر کیفیت رابطه فرزند پروری و عملکرد خانواده در خانواده های مادر سرپرست. فصلنامه خانواده پژوهی. 13(51)، 445-423.

سادات مهاجری، آ؛ پوراعتماد، ح؛ شکری، ا؛ و خوشابی، ک.(1392). اثربخشی درمان والد- کودک بر خودکارآمدی والدگری مادران کودکان دچار در خودماندگی با کنش وری بالا. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 7(1)، 21-38.

ساطوریان، سید عباس؛ طهماسبیان، کارینه؛ و احمدی، محمدرضا.(1395). نقش ابعاد والدگری و رابطه والد کودک در مشکلات درونی سازی و برونی سازی شده کودکان. فصلنامه خانواده پژوهی. 12(48)، 705-683.

شکوهی یکتا، محسن.، اکبری زردخانه، سعید.، پرند، اکرم.، و پوران، فاطمه. (1391). ارتقاء تعامل والدین و فرزندان آنها با استفاده از آموزش روش‌های نوین والدگری. روش ها و مدل های روان شناختی، 2(10)، 14-1.

عابدی، ثریا؛ پورمحمدرضای، معصومه؛ محمدخانی، پروانه و فرضی مرجان.(1391). اثربخشی برنامه گروهی والدگری مثبت بر رابطه مادر-کودک در کودکان با اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه. مجله روان شناسی بالینی. 4(3)، 63-71.

علی اکبری، مهناز و همکاران.(1392). اثر بخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر تنیدگی مادران کودکان دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در شهر کرج. فصلنامه کودکان استثنایی. 13(4)، 23-31.

علیزاده، حمید.(1391). تدوین برنامه آموزش والدین برای خانواده های دارای فرزندان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی و تأثیر آن بر کاهش نشانه ها و کارکرد خانواده. مجله افراد استثنایی. 2(7)، 67-43.

عیسی نژاد، امید؛ قاسمی، سید یوسف؛ و خندان، فریده.(1396). بررسی ساختارعاملی و پایایی مقیاس تعامل والد فرزندی در دانش آموزان متوسطه. فصلنامه خانواده پژوهی.13(50)، 271-251.

فرانک سی ورهالتس و جان ون در انده. مقیاس های ارزیابی روان شناختی و روان پزشکی کودکان و نوجوانان. ترجمه سالار فرامرزی، طاهره حیدری و سکینه لیله سر(1392). اصفهان: جهاد دانشگاهی.

مغربی سینکی، ح؛ حسن زاده، س؛ ارجمندنیا،ع؛ و خادمی، م.(1395). اثربخشی مهارت های ارتباطی به مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی بر ارتقای تعامل والد- کودک. روان شناسی تحولی. 13(49)، 57-68.

کیمیایی، علی و بیگی، فاطمه.(1389). مقایسه کارکردهای خانوادگی مادران کودکان سالم و بیش فعال/ نقص توجه. مجله علوم رفتاری. 4(2)، 141-147.

ب) منابع انگلیسی

Amanda, M.N; Rayan,E; Lucash, L.N; & Sheila, M.E.(2016). Enhancing parent-child interaction therapy with motivational interviewing techniques. Cognitive and behavioral practice. www.elsevier.com/locate/cabp

Akbari, H., Khalaji, H., & Shafizadeh, M. (2007). Effect of local and country games on development of dispalcement skills in 7-9 year-old boys. Journal of Harakat, 34, 35-46.

American Psychiatric Association. (2013). DSM-5. Washington, DC. London, England.www.psych.org.

Barkley, R. A. (2013). Taking charge of ADHD: The Complete, Authoritative Guide for Parents New York: Guilford Publications.

Barnett, M.L; Davis, E.M; Callejas, L.M; White, J.V; Polakovich, I.D; & Niec, L.N. (2016). The development and evaluation of urban, Latina/O families in parent-child interaction therapy. Children and youth services review. 65, 17-25.

Bratton, S.C; & Dafoe, E.C. (2016). Play therapy. Play therapy-Encyclopedia of mental health (second edition). 278-283.

Castagna, P.J; Calamia, M; & Davis, Y.E. (2017). Childhood ADHD and negative self-statement: Important difference associated with subtype and anxiety symptoms. J of Behavior therapy. www.elsevier.com/locate/bt.

Chin Lee, P & et al. (2013). Parent- child intervention of mothers with depression and their children with ADHD. Research in development disability. 24, 656- 668.

Chang, J.H; &Yeh, T.L. (2015). The influence of parent-child toys and time of playing together on attachment. Procedia Manufacturing. 3, 4921-26.

Craig, F., Operto, F., Giacomo, A; Margari, L., Frolli, A. (2016). Parenting stress among parents of children with neurodevelopment disorders. Journal of Psychiatry Research, 242(1): 121-129.

Eggen –Wilkens, N D & et al. (2014). Playing with others: Head start children peer play relations with kindergarten school competence. Early childhood research quarterly. 29, 345- 346.

Grey, P. (2011). The decline of play and the rise of psychopathology in children and adolescents. American journal of play.3 (4), 443-449.

Golan,V.S; Wald,N; & Yatzker, U.(2017). Patterns of emotion regulation and emotion-related behaviors among parents of children with and without ADHD. Psychiatry research, Journal homepage: www.elsevier.com/ locate/psychres.

Giannotta,F; & Rydell, A.M.(2017). The role of the mother-child relationship in the route from child ADHD to adolescent symptoms of depressed mood. Journal of adolescence. 61, 40-49.

Health, C. L., Curtis, D. F., & McPherson, R. (2015). The association between parenting stress, parenting self-efficacy, and the clinical significance of child ADHD symptom change following behavior therapy. Child psychiatry and human Development, 46(1) 118-129.

Huang Lin, H& et al. (2009). Effectiveness of behavioral parent therapy in preschool children with

Attention –Deficit Hyperactivity Disorder. Kaohsiung J Med Sci, 25(7), 357-366.

Dutray, B & et al. (2012). Back –to- school stress survey in parents of children with and without ADHD:

Result from France and differences compared with others countries. Neuropsychiatrie delenfance et de l adolescence.60s,s254-s309.

Luccherino, L.,Mancini, F.,&Mercurio, C.(2011). Parent-Training intervention among a group of parents of children with ADHD. Child and Adolescent psychiatry. Po4, EPAO398.

Rogers, M A; Wiener, J; Marton, I; & Tannock, R. (2009). Parental involvement of children with and without Attention-Deficit/ Hyperactivity disorder (ADHD). Journal of school psychology. 47, 167-185.

Rayan,G.S; Haroon,M; & Melvin, G.(2015). Evaluation of an educational website for parents for parents of children with ADHD.International Journal of medical informatics.84, 971-981.

Riddle,M A &et al.(2013). The preschool Attention- Deficit/ Hyperactivity Disorder treatment study (PATS) 6-year follow-up. Journal of the American academy of child& Adoulscent psychiatry. 52(4), 264- 273.

Skogan, A. H., Zeiner, P., Egeland, J., Urnes, A. G., Reichborn-Kjennerud, T., & Aase, H. (2015). Parent ratings of executive function in young preschool children with symptoms of ADHD disorder. Behavioral and Brain Functions, DOI: 10.1186/s12993-015-0060-1.

Taylor, J., Valentine, A., Salleman, E., Adams, K. B., Daley, D.(2015). A qualitative process evaluation of a randomized controlled trial of a parenting intervention in community (school) settings for children at risk of attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). Journal of BMC Psychiatry, 15(1): 290-299.

Vural, P., Akkaya, C., Kucukparlak, I., Ercan, I. & Eracar, N. (2014). Psycho dramatic group psychotherapy as a parental intervention in attention deficit hyperactivity disorder: A preliminary study. The Arts in Psychotherapy, 41(3) 233-239.

Tamm, L & et al. (2005). Intervention for preschoolers at risk for Attention-deficit/ hyperactivity disorder (ADHD): service before diagnosis. Clinical neuroscience research. 5, 247-253.

Wiener, J., Biondic, D., Grimbos, T. (2016). Parenting Stress of parents of adolescents with Attention-Deficit Hyperactivity Disorder. Journal of Abnormal Child Psychology, 44(3): 561-574.

Wolraich, M. L., Lambert, W., Doffing, M. A., Bickman, L., Simmons, T., & Worley, K. (2003). Psychometric properties of the Vanderbilt ADHD Diagnostic parent rating scale in a referred population. Journal of prdiatric psychology, 28(8) 559-568.

اصغری نکاح، م. (1388). کاربردهای آموزشی- ترمیمی بازی های بومی ایران در آموزش و توانبخشی کودکان دارای نیازهای ویژه. مجله

تعلیم و تربیت استثنایی. 90، 14-3.

ترابی، نغمه.(1390). اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رابطه کودک- والد (CPRT)، بر کاهش پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی و شیوه‌های والدگری مادران. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علم و فرهنگ.

تهرانی‌دوست، مهدی.، زرگری‌نژاد، غزاله.، خادمی، مژگان.، و مطلق، ماریا. (1386). حافظه بینایی کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی-کم‌توجهی در مقایسه با افراد طبیعی. تازه‌های علوم شناختی، 9(3): 35-26.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1394). بررسی و مقایسه اثربخشی مداخله خانواده‌محور مبتنی بر بازی‌درمانی بومی‌سازی‌شده بر تنیدگی مادران و نشانه‌های بالینی کودکان پیش‌دبستانی دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی و کودکان دچار اختلال رفتار بی قراری. رساله دکتری تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1396). اثر بخشی آموزش بازی درمانگری بر تنیدگی مادران کودکان پیش دبستانی دچار اختلال کارستی توجه/ فزون کنشی. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 11(41)، 27-45.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1395). تأثیر مداخلات خانواده محور مبتنی بر بازی درمانی بومی سازی شده بر نشانه های بالینی کودکان ADHD پیش دبستانی. فصلنامه خانواده پژوهشی. 12(45)، 53-68.

روغنچی، محمود؛ جزایری، رضوان السادات؛ اعتمادی، عذرا؛ فاتحی زاده، مریم؛ و مومنی، خدامراد.(1396). اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر تاب آوری بر کیفیت رابطه فرزند پروری و عملکرد خانواده در خانواده های مادر سرپرست. فصلنامه خانواده پژوهی. 13(51)، 445-423.

سادات مهاجری، آ؛ پوراعتماد، ح؛ شکری، ا؛ و خوشابی، ک.(1392). اثربخشی درمان والد- کودک بر خودکارآمدی والدگری مادران کودکان دچار در خودماندگی با کنش وری بالا. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 7(1)، 21-38.

ساطوریان، سید عباس؛ طهماسبیان، کارینه؛ و احمدی، محمدرضا.(1395). نقش ابعاد والدگری و رابطه والد کودک در مشکلات درونی سازی و برونی سازی شده کودکان. فصلنامه خانواده پژوهی. 12(48)، 705-683.

شکوهی یکتا، محسن.، اکبری زردخانه، سعید.، پرند، اکرم.، و پوران، فاطمه. (1391). ارتقاء تعامل والدین و فرزندان آنها با استفاده از آموزش روش‌های نوین والدگری. روش ها و مدل های روان شناختی، 2(10)، 14-1.

عابدی، ثریا؛ پورمحمدرضای، معصومه؛ محمدخانی، پروانه و فرضی مرجان.(1391). اثربخشی برنامه گروهی والدگری مثبت بر رابطه مادر-کودک در کودکان با اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه. مجله روان شناسی بالینی. 4(3)، 63-71.

علی اکبری، مهناز و همکاران.(1392). اثر بخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر تنیدگی مادران کودکان دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در شهر کرج. فصلنامه کودکان استثنایی. 13(4)، 23-31.

علیزاده، حمید.(1391). تدوین برنامه آموزش والدین برای خانواده های دارای فرزندان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی و تأثیر آن بر کاهش نشانه ها و کارکرد خانواده. مجله افراد استثنایی. 2(7)، 67-43.

عیسی نژاد، امید؛ قاسمی، سید یوسف؛ و خندان، فریده.(1396). بررسی ساختارعاملی و پایایی مقیاس تعامل والد فرزندی در دانش آموزان متوسطه. فصلنامه خانواده پژوهی.13(50)، 271-251.

فرانک سی ورهالتس و جان ون در انده. مقیاس های ارزیابی روان شناختی و روان پزشکی کودکان و نوجوانان. ترجمه سالار فرامرزی، طاهره حیدری و سکینه لیله سر(1392). اصفهان: جهاد دانشگاهی.

مغربی سینکی، ح؛ حسن زاده، س؛ ارجمندنیا،ع؛ و خادمی، م.(1395). اثربخشی مهارت های ارتباطی به مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی بر ارتقای تعامل والد- کودک. روان شناسی تحولی. 13(49)، 57-68.

کیمیایی، علی و بیگی، فاطمه.(1389). مقایسه کارکردهای خانوادگی مادران کودکان سالم و بیش فعال/ نقص توجه. مجله علوم رفتاری. 4(2)، 141-147.

ب) منابع انگلیسی

Amanda, M.N; Rayan,E; Lucash, L.N; & Sheila, M.E.(2016). Enhancing parent-child interaction therapy with motivational interviewing techniques. Cognitive and behavioral practice. www.elsevier.com/locate/cabp

Akbari, H., Khalaji, H., & Shafizadeh, M. (2007). Effect of local and country games on development of dispalcement skills in 7-9 year-old boys. Journal of Harakat, 34, 35-46.

American Psychiatric Association. (2013). DSM-5. Washington, DC. London, England.www.psych.org.

Barkley, R. A. (2013). Taking charge of ADHD: The Complete, Authoritative Guide for Parents New York: Guilford Publications.

Barnett, M.L; Davis, E.M; Callejas, L.M; White, J.V; Polakovich, I.D; & Niec, L.N. (2016). The development and evaluation of urban, Latina/O families in parent-child interaction therapy. Children and youth services review. 65, 17-25.

Bratton, S.C; & Dafoe, E.C. (2016). Play therapy. Play therapy-Encyclopedia of mental health (second edition). 278-283.

Castagna, P.J; Calamia, M; & Davis, Y.E. (2017). Childhood ADHD and negative self-statement: Important difference associated with subtype and anxiety symptoms. J of Behavior therapy. www.elsevier.com/locate/bt.

Chin Lee, P & et al. (2013). Parent- child intervention of mothers with depression and their children with ADHD. Research in development disability. 24, 656- 668.

Chang, J.H; &Yeh, T.L. (2015). The influence of parent-child toys and time of playing together on attachment. Procedia Manufacturing. 3, 4921-26.

Craig, F., Operto, F., Giacomo, A; Margari, L., Frolli, A. (2016). Parenting stress among parents of children with neurodevelopment disorders. Journal of Psychiatry Research, 242(1): 121-129.

Eggen –Wilkens, N D & et al. (2014). Playing with others: Head start children peer play relations with kindergarten school competence. Early childhood research quarterly. 29, 345- 346.

Grey, P. (2011). The decline of play and the rise of psychopathology in children and adolescents. American journal of play.3 (4), 443-449.

Golan,V.S; Wald,N; & Yatzker, U.(2017). Patterns of emotion regulation and emotion-related behaviors among parents of children with and without ADHD. Psychiatry research, Journal homepage: www.elsevier.com/ locate/psychres.

Giannotta,F; & Rydell, A.M.(2017). The role of the mother-child relationship in the route from child ADHD to adolescent symptoms of depressed mood. Journal of adolescence. 61, 40-49.

Health, C. L., Curtis, D. F., & McPherson, R. (2015). The association between parenting stress, parenting self-efficacy, and the clinical significance of child ADHD symptom change following behavior therapy. Child psychiatry and human Development, 46(1) 118-129.

Huang Lin, H& et al. (2009). Effectiveness of behavioral parent therapy in preschool children with

Attention –Deficit Hyperactivity Disorder. Kaohsiung J Med Sci, 25(7), 357-366.

Dutray, B & et al. (2012). Back –to- school stress survey in parents of children with and without ADHD:

Result from France and differences compared with others countries. Neuropsychiatrie delenfance et de l adolescence.60s,s254-s309.

Luccherino, L.,Mancini, F.,&Mercurio, C.(2011). Parent-Training intervention among a group of parents of children with ADHD. Child and Adolescent psychiatry. Po4, EPAO398.

Rogers, M A; Wiener, J; Marton, I; & Tannock, R. (2009). Parental involvement of children with and without Attention-Deficit/ Hyperactivity disorder (ADHD). Journal of school psychology. 47, 167-185.

Rayan,G.S; Haroon,M; & Melvin, G.(2015). Evaluation of an educational website for parents for parents of children with ADHD.International Journal of medical informatics.84, 971-981.

Riddle,M A &et al.(2013). The preschool Attention- Deficit/ Hyperactivity Disorder treatment study (PATS) 6-year follow-up. Journal of the American academy of child& Adoulscent psychiatry. 52(4), 264- 273.

Skogan, A. H., Zeiner, P., Egeland, J., Urnes, A. G., Reichborn-Kjennerud, T., & Aase, H. (2015). Parent ratings of executive function in young preschool children with symptoms of ADHD disorder. Behavioral and Brain Functions, DOI: 10.1186/s12993-015-0060-1.

Taylor, J., Valentine, A., Salleman, E., Adams, K. B., Daley, D.(2015). A qualitative process evaluation of a randomized controlled trial of a parenting intervention in community (school) settings for children at risk of attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). Journal of BMC Psychiatry, 15(1): 290-299.

Vural, P., Akkaya, C., Kucukparlak, I., Ercan, I. & Eracar, N. (2014). Psycho dramatic group psychotherapy as a parental intervention in attention deficit hyperactivity disorder: A preliminary study. The Arts in Psychotherapy, 41(3) 233-239.

Tamm, L & et al. (2005). Intervention for preschoolers at risk for Attention-deficit/ hyperactivity disorder (ADHD): service before diagnosis. Clinical neuroscience research. 5, 247-253.

Wiener, J., Biondic, D., Grimbos, T. (2016). Parenting Stress of parents of adolescents with Attention-Deficit Hyperactivity Disorder. Journal of Abnormal Child Psychology, 44(3): 561-574.

Wolraich, M. L., Lambert, W., Doffing, M. A., Bickman, L., Simmons, T., & Worley, K. (2003). Psychometric properties of the Vanderbilt ADHD Diagnostic parent rating scale in a referred population. Journal of prdiatric psychology, 28(8) 559-568.

اصغری نکاح، م. (1388). کاربردهای آموزشی- ترمیمی بازی های بومی ایران در آموزش و توانبخشی کودکان دارای نیازهای ویژه. مجله

تعلیم و تربیت استثنایی. 90، 14-3.

ترابی، نغمه.(1390). اثربخشی بازی درمانی مبتنی بر رابطه کودک- والد (CPRT)، بر کاهش پرخاشگری کودکان پیش‌دبستانی و شیوه‌های والدگری مادران. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علم و فرهنگ.

تهرانی‌دوست، مهدی.، زرگری‌نژاد، غزاله.، خادمی، مژگان.، و مطلق، ماریا. (1386). حافظه بینایی کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی-کم‌توجهی در مقایسه با افراد طبیعی. تازه‌های علوم شناختی، 9(3): 35-26.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1394). بررسی و مقایسه اثربخشی مداخله خانواده‌محور مبتنی بر بازی‌درمانی بومی‌سازی‌شده بر تنیدگی مادران و نشانه‌های بالینی کودکان پیش‌دبستانی دچار اختلال کاستی توجه/ فزون‌کنشی و کودکان دچار اختلال رفتار بی قراری. رساله دکتری تخصصی روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه آزاد اسلامی علوم و تحقیقات تهران.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1396). اثر بخشی آموزش بازی درمانگری بر تنیدگی مادران کودکان پیش دبستانی دچار اختلال کارستی توجه/ فزون کنشی. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 11(41)، 27-45.

رحیمی، سعید.، غباری‌بناب، باقر.، افروز، غلام‌علی.، و فرامرزی، سالار. (1395). تأثیر مداخلات خانواده محور مبتنی بر بازی درمانی بومی سازی شده بر نشانه های بالینی کودکان ADHD پیش دبستانی. فصلنامه خانواده پژوهشی. 12(45)، 53-68.

روغنچی، محمود؛ جزایری، رضوان السادات؛ اعتمادی، عذرا؛ فاتحی زاده، مریم؛ و مومنی، خدامراد.(1396). اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر تاب آوری بر کیفیت رابطه فرزند پروری و عملکرد خانواده در خانواده های مادر سرپرست. فصلنامه خانواده پژوهی. 13(51)، 445-423.

سادات مهاجری، آ؛ پوراعتماد، ح؛ شکری، ا؛ و خوشابی، ک.(1392). اثربخشی درمان والد- کودک بر خودکارآمدی والدگری مادران کودکان دچار در خودماندگی با کنش وری بالا. فصلنامه روان شناسی کاربردی. 7(1)، 21-38.

ساطوریان، سید عباس؛ طهماسبیان، کارینه؛ و احمدی، محمدرضا.(1395). نقش ابعاد والدگری و رابطه والد کودک در مشکلات درونی سازی و برونی سازی شده کودکان. فصلنامه خانواده پژوهی. 12(48)، 705-683.

شکوهی یکتا، محسن.، اکبری زردخانه، سعید.، پرند، اکرم.، و پوران، فاطمه. (1391). ارتقاء تعامل والدین و فرزندان آنها با استفاده از آموزش روش‌های نوین والدگری. روش ها و مدل های روان شناختی، 2(10)، 14-1.

عابدی، ثریا؛ پورمحمدرضای، معصومه؛ محمدخانی، پروانه و فرضی مرجان.(1391). اثربخشی برنامه گروهی والدگری مثبت بر رابطه مادر-کودک در کودکان با اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه. مجله روان شناسی بالینی. 4(3)، 63-71.

علی اکبری، مهناز و همکاران.(1392). اثر بخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر تنیدگی مادران کودکان دارای اختلال بیش فعالی/ نقص توجه در شهر کرج. فصلنامه کودکان استثنایی. 13(4)، 23-31.

علیزاده، حمید.(1391). تدوین برنامه آموزش والدین برای خانواده های دارای فرزندان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی و تأثیر آن بر کاهش نشانه ها و کارکرد خانواده. مجله افراد استثنایی. 2(7)، 67-43.

عیسی نژاد، امید؛ قاسمی، سید یوسف؛ و خندان، فریده.(1396). بررسی ساختارعاملی و پایایی مقیاس تعامل والد فرزندی در دانش آموزان متوسطه. فصلنامه خانواده پژوهی.13(50)، 271-251.

فرانک سی ورهالتس و جان ون در انده. مقیاس های ارزیابی روان شناختی و روان پزشکی کودکان و نوجوانان. ترجمه سالار فرامرزی، طاهره حیدری و سکینه لیله سر(1392). اصفهان: جهاد دانشگاهی.

مغربی سینکی، ح؛ حسن زاده، س؛ ارجمندنیا،ع؛ و خادمی، م.(1395). اثربخشی مهارت های ارتباطی به مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی بر ارتقای تعامل والد- کودک. روان شناسی تحولی. 13(49)، 57-68.

کیمیایی، علی و بیگی، فاطمه.(1389). مقایسه کارکردهای خانوادگی مادران کودکان سالم و بیش فعال/ نقص توجه. مجله علوم رفتاری. 4(2)، 141-147.

ب) منابع انگلیسی

Amanda, M.N; Rayan,E; Lucash, L.N; & Sheila, M.E.(2016). Enhancing parent-child interaction therapy with motivational interviewing techniques. Cognitive and behavioral practice. www.elsevier.com/locate/cabp

Akbari, H., Khalaji, H., & Shafizadeh, M. (2007). Effect of local and country games on development of dispalcement skills in 7-9 year-old boys. Journal of Harakat, 34, 35-46.

American Psychiatric Association. (2013). DSM-5. Washington, DC. London, England.www.psych.org.

Barkley, R. A. (2013). Taking charge of ADHD: The Complete, Authoritative Guide for Parents New York: Guilford Publications.

Barnett, M.L; Davis, E.M; Callejas, L.M; White, J.V; Polakovich, I.D; & Niec, L.N. (2016). The development and evaluation of urban, Latina/O families in parent-child interaction therapy. Children and youth services review. 65, 17-25.

Bratton, S.C; & Dafoe, E.C. (2016). Play therapy. Play therapy-Encyclopedia of mental health (second edition). 278-283.

Castagna, P.J; Calamia, M; & Davis, Y.E. (2017). Childhood ADHD and negative self-statement: Important difference associated with subtype and anxiety symptoms. J of Behavior therapy. www.elsevier.com/locate/bt.

Chin Lee, P & et al. (2013). Parent- child intervention of mothers with depression and their children with ADHD. Research in development disability. 24, 656- 668.

Chang, J.H; &Yeh, T.L. (2015). The influence of parent-child toys and time of playing together on attachment. Procedia Manufacturing. 3, 4921-26.

Craig, F., Operto, F., Giacomo, A; Margari, L., Frolli, A. (2016). Parenting stress among parents of children with neurodevelopment disorders. Journal of Psychiatry Research, 242(1): 121-129.

Eggen –Wilkens, N D & et al. (2014). Playing with others: Head start children peer play relations with kindergarten school competence. Early childhood research quarterly. 29, 345- 346.

Grey, P. (2011). The decline of play and the rise of psychopathology in children and adolescents. American journal of play.3 (4), 443-449.

Golan,V.S; Wald,N; & Yatzker, U.(2017). Patterns of emotion regulation and emotion-related behaviors among parents of children with and without ADHD. Psychiatry research, Journal homepage: www.elsevier.com/ locate/psychres.

Giannotta,F; & Rydell, A.M.(2017). The role of the mother-child relationship in the route from child ADHD to adolescent symptoms of depressed mood. Journal of adolescence. 61, 40-49.

Health, C. L., Curtis, D. F., & McPherson, R. (2015). The association between parenting stress, parenting self-efficacy, and the clinical significance of child ADHD symptom change following behavior therapy. Child psychiatry and human Development, 46(1) 118-129.

Huang Lin, H& et al. (2009). Effectiveness of behavioral parent therapy in preschool children with

Attention –Deficit Hyperactivity Disorder. Kaohsiung J Med Sci, 25(7), 357-366.

Dutray, B & et al. (2012). Back –to- school stress survey in parents of children with and without ADHD:

Result from France and differences compared with others countries. Neuropsychiatrie delenfance et de l adolescence.60s,s254-s309.

Luccherino, L.,Mancini, F.,&Mercurio, C.(2011). Parent-Training intervention among a group of parents of children with ADHD. Child and Adolescent psychiatry. Po4, EPAO398.

Rogers, M A; Wiener, J; Marton, I; & Tannock, R. (2009). Parental involvement of children with and without Attention-Deficit/ Hyperactivity disorder (ADHD). Journal of school psychology. 47, 167-185.

Rayan,G.S; Haroon,M; & Melvin, G.(2015). Evaluation of an educational website for parents for parents of children with ADHD.International Journal of medical informatics.84, 971-981.

Riddle,M A &et al.(2013). The preschool Attention- Deficit/ Hyperactivity Disorder treatment study (PATS) 6-year follow-up. Journal of the American academy of child& Adoulscent psychiatry. 52(4), 264- 273.

Skogan, A. H., Zeiner, P., Egeland, J., Urnes, A. G., Reichborn-Kjennerud, T., & Aase, H. (2015). Parent ratings of executive function in young preschool children with symptoms of ADHD disorder. Behavioral and Brain Functions, DOI: 10.1186/s12993-015-0060-1.

Taylor, J., Valentine, A., Salleman, E., Adams, K. B., Daley, D.(2015). A qualitative process evaluation of a randomized controlled trial of a parenting intervention in community (school) settings for children at risk of attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). Journal of BMC Psychiatry, 15(1): 290-299.

Vural, P., Akkaya, C., Kucukparlak, I., Ercan, I. & Eracar, N. (2014). Psycho dramatic group psychotherapy as a parental intervention in attention deficit hyperactivity disorder: A preliminary study. The Arts in Psychotherapy, 41(3) 233-239.

Tamm, L & et al. (2005). Intervention for preschoolers at risk for Attention-deficit/ hyperactivity disorder (ADHD): service before diagnosis. Clinical neuroscience research. 5, 247-253.

Wiener, J., Biondic, D., Grimbos, T. (2016). Parenting Stress of parents of adolescents with Attention-Deficit Hyperactivity Disorder. Journal of Abnormal Child Psychology, 44(3): 561-574.

Wolraich, M. L., Lambert, W., Doffing, M. A., Bickman, L., Simmons, T., & Worley, K. (2003). Psychometric properties of the Vanderbilt ADHD Diagnostic parent rating scale in a referred population. Journal of prdiatric psychology, 28(8) 559-568.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.