palette
قرائت جرم‌شناسانه از قانون مدني ايران در زمینۀ «نگاهداری و تربیت اطفال»؛ جلوهای از جرمشناسی خانواده
امیرحسین نیازپور

چکیده
خانواده همواره شاخص‌ترين محيط در جامعه‌پذير كردن انسان‌ها‌ست. در اين بستر است كه كودكان با معيارهاي اخلاقي و ارزش‌هاي اجتماعي آشنا شده و به‌تدريج، به‌سوي احترام ‌گذاردن به بايدها و نبايدهاي كيفري هدايت مي‌شوند. با وجود اين، گاه محيط خانواده به عرصه‌اي براي متمايل ‌كردن كودكان به ارتكاب بزهكاري تبديل مي‌شود؛ از همین‌رو تربیت کودکان در این محیط و نیز چگونه تربیت ‌شدن آنان اهمیت بسیاری پیدا می‌کند.در گسترۀ تقنيني ايران، به الزام خانواده‌ها به تربيت كودكان و ایجاد بستر مناسب برای درست ‌تربیت‌ شدن این دسته و نیز حمایت مالی ـ ‌اقتصادی از آنان توجه شده است. طبيعتاً، اين الزام كه در قالب حق‌ ـ‌ تكليف حضانت تبلور يافته، علاوه‌بر اینكه داراي جنبۀ حقوقي‌مدني است، كاركردي جرم‌شناسانه نيز دارد. در اين نوشتار، از جنبه‌هاي جرم‌شناسانه حق‌ـ تكليف پدر و ‌‌مادر (۱) و دور ساختن كودكان از پدر و مادر در پرتو قانون مدني ايران (۲) سخن به‌ميان مي‌آيد.
واژگان کلیدی
پيشگيري از بزهكاري، حق بر تربيت ‌شدن، پيشگيري رشدمدار، جرم‌شناسي، بزهكاري به عادت.

منابع و مآخذ مقاله

ابراهيمي، ش. (۱۳۹۰). جرم‌شناسي پيشگيري. تهران: ميزان.

بانگرد، ا. (۱۳۸۰). روان‌شناسي نوجوانان. تهران: فرهنگ اسلامي.

روشن، م. (۱۳۹۰). حقوق خانواده. تهران: جنگل.

شاملو، ب. (۱۳۹۰). عدالت كيفري و اطفال. تهران: جنگل.

صفاري، ع. (١٣٨٠). «مباني نظري پيشگيري وضعي از جرم». مجلۀ تحقيقات حقوقي، شماره‌های ۳۳ و ۳۴.

عظيم‌زاده، ش. (۱۳۹۰). جرم‌شناسي تطبيقي (پايداري در بزهكاري). تهران: جنگل.

علم‌الهدي، ج. (۱۳۸۸). «مناسبات تربيتي خانواده و دولت». فصلنامۀ خانواده‌پژوهي، شمارۀ ١٧.

قائمي، ع. (١٣٨١). كودك و خانوادۀ نابسامان. تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان.

كاتوزيان، ن. (١٣٧٧). قانون مدني در نظم حقوقي كنوني. تهران: دادگستر.

كاري‌يو، ر. (۱۳۸۱). «مداخلۀ روان‌شناختي‌اجتماعي زودهنگام در پيشگيري از رفتارهاي مجرمانه». ترجمۀ علي‌حسين نجفي ابرندآبادي، مجلۀ تحقيقات حقوقي، شمارۀ ۳۵ و ۳۶.

گراهام، ج. (۱۳۸۳). «تأثير مداخله‌هاي زودهنگام روان‌شناختي‌اجتماعي در پيشگيري از بزهكاري». ترجمۀ ياسمن خواجه‌نوري، مجلۀ حقوقي دادگستري، شمارۀ ۴۸ و ۴۹.

گرجي، ا. (١٣٨٤). بررسي تطبيقي حقوق خانواده. تهران: دانشگاه تهران.

مارش، ي و ديگران. (۱۳۸۹). نظريه‌هاي جرم. ترجمۀ حميدرضا ملك‌محمدي، تهران: بنياد حقوقي ميزان.

معظمي، ش. (۱۳۸۸). بزهكاري كودكان و نوجوانان. تهران: دادگستر.

موسوي بجنوردي، م. (١٣٨٦). انديشه‌هاي حقوقي (١)؛ حقوق خانواده. تهران: مجمع علمي و فرهنگي مجد.

مهدوي، م. (۱۳۹۰). پيشگيري از جرم (پيشگيري رشدمدار). تهران: سمت.

نجفي ابرندآبادي، ع. ح. (۱۳۸۳). «پيشگيري عادلانه از جرم» در علوم جنايي (مجموعه مقالات در تجليل از استاد دكتر محمد آشوري). تهران: سمت.

نجفي ابرندآبادي، ع. ح. (۱۳۹۰). مباحثي در علوم جنايي. تهران: دانشكدۀ حقوق دانشگاه شهيد بهشتي.

نوابي‌نژاد، ش. (۱۳۸۱). رفتارهاي بهنجار و نابهنجار كودكان و نوجوانان و راه‌هاي پيشگيري و درمان نابهنجاري. تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان.

نيازپور، ا. ح. (١٣٨٢). «پيشگيري از بزهكاري در قانون اساسي و لايحۀ پيشگيري از جرم». مجلۀ حقوقي دادگستري، شمارۀ ٤٥.

نيازپور، ا. ح. (١٣٨٧). بزهكاري به عادت؛ از علت‌شناسي تا پيشگيري. تهران: فكرسازان.

Dykeman, Cass and Appleton, Valerie. E. (2000). the impact of dysfunctional family dynamics on children and adolescents, in Capuzzi and Gross, youth at risk, American counseling association.

Farrington, David. (2002). Developmental Criminology and Risk; Focused Prevention, The Oxford Handbook of Criminology.

Geson, Susan and Wilson, Paul, R. (1998). Crime prevention, Australlian Institute Criminology.

Siegel, J., Larry. (2009). Criminology, (Tenth Edition), Thomson and Wadsworth.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.