palette
اثر مقابله ‌درمانگري مادران بر پرخاشگري كودكان عقب‌مانده ذهني آنان
عليرضا آقايوسفي

چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسي اثر مقابله ‌درمانگري مادران كودكان عقب‌مانده ذهني متوسط تا شديد بر فراواني رفتارهاي پرخاشگرانه كودكان عقب‌مانده‌ ذهني آن‌ها در شهر قم (سال 1388) بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل کليه مادراني که داراي کودک مبتلا به تأخير ذهني متوسط تا شديد هستند و فرزند عقب‌مانده ذهني آنان با تشخيص تأخير ذهني متوسط تا شديد در يك مركز توانبخشي تحت پوشش سازمان بهزيستي استان قم در سال 1388 به صورت روزانه نگهداري و آموزش داده مي‌شوند، بود. نمونه آماري پژوهش نيز شامل 40 نفر كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند، بود که در دو گروه 20 نفري آزمايش و گواه به طور تصادفي تقسيم شدند.معيار ورود به گروه نمونه داشتن کودکان عقب-مانده ذهنی متوسط تا شديد و قرار داشتن فرزند تحت پوشش سازمان بهزيستي قم و نيز قرار داشتن تحت آموزش در يك مركز توانبخشي و نگهداري معين در شهر قم در سال 1388 بود. روش اين پژوهش به دليل غيرتصادفي بودن نمونه اصلي (انتخاب اعضاي تحت پوشش يك مركز معين نگهداري) و جاي‌گزيني آزمودني‌ها و اختصاص كاربندي آزمايشي به صورت تصادفي نيمه‌آزمايشي محسوب مي‌شود. براي جمع آوري داده‌ها از فهرست محقق ساخته براي اندازه‌گيري فراواني رفتارهاي پرخاشگرانه استفاده شد. هم-چنين به مدت 8 جلسه آيين‌نامة مقابله‌درمانگري (آقايوسفي، 1378) درباره مادران اين کودکان اجرا شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. نتايج نشان دادند، مقابله‌ درمانگري مادران، فراواني رفتارهاي پرخاشگرانه در كودكان عقب‌مانده ذهني متوسط تا شديد آن‌ها را كاهش مي‌دهد.
واژگان کلیدی
مقابله درمانگري، كودكان عقب‌مانده ذهني متوسط تا شديد، پرخاشگري، مادران

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.