palette
آسیب‌شناسی حقوقی کار کودکان و نوجوانان در کسب و کارهای خانوادگی
زهرا مهدوي مزيناني, مجتبي مزيناني

چکیده
در قـوانین جمهوری اسلامی ایـران دو سن مختلف (15 و 18 سال) به عنوان حداقل سن اشتغال تعیین شده است. هم‌چنین، کارگران بین سنین 15 تا 18 سال نیز تحت عنوان «کارگر نوجوان»، تعریف شده و مقررات خاصی در مورد شرایط کاری آنان وضع گردیده است. با وجود این، ملاحظاتی در قانون کار وجود دارد که باعث مي‌شود تحقق مفاد آن، در رابطه با كار كودكان و نوجوانان با چالش مواجه گردد.برای مثال، مواد 188، 191 و 189 امکان مستثنا شدن کارگران کارگاه‌های خانوادگی، کارگران کارگاه‌های کوچک کمتر از 10 نفر و هم‌چنین برخی از فعالیت‌ها در بخش کشاورزی و دامداری از شمول قسمتی از قانون کار را فراهم مي‌کند. استثنائات فوق‌ باعث می‌شود تا بسیاری از کودکان، نوجوانان و جوانان شاغل در بخش‌های غیردولتی (که اکثریت شاغلان نوجوان و جوان را تشکیل مي‌دهند) از مزایای رفاهی در نظر گرفته شده توسط قانون کار محروم شوند. مقاله حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات مورد نیاز به صورت کتابخانه‌ای به واکاوی این موضوع و بررسی خلأهای موجود در قوانین کشور مي‌پردازد.
واژگان کلیدی
کار کودکان، کار نوجوانان، حداقل سن اشتغال، کسب‌وکارهای خانوادگی

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.