palette
بررسی تأثیر هنرهای دیداری بر راهبردهای رویارویی به کودکان آزاردیده

چکیده

پژوهش حاضر تأثیر هنرهای دیداری بر آموزش راهبردهای رویارویی به کودکان آزاردیده دارای علائم مرضی (جسمی، روان­شناختی) بررسی کرد. نمونه مورد بررسی شامل 7 کودک آزاردیده ساکن در يكي از مراكز نگهداري شبانه­ روزي وابسته به بهزيستي بودند که به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. در مطالعه فوق که از نوع نیمه آزمایشی است جهت جمع ­آوری داده­ های پـژوهش از سياهـه راهبردهـاي رويارويي كودكان (CCSC) و پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4) استفاده شده است. با توجه به این­که در این مطالعه هدف اصلی تأثیر هنرهاي ديداري بر آموزش راهبردهاي رويارويي به كودكان آزارديده بود، نتایج نشان دادند که كاربرد هنرهاي ديداري بر آموزش راهبردهاي رويارويي به كودكان آزارديده مؤثر است.

واژگان کلیدی
هنرهای دیداری- آموزش- راهبردهای رویارویی- کودک آزاری

منابع و مآخذ مقاله

اسكندري، ا. (1385). مقايسه راهبردهاي رويارويي بين كودكان بهنجار و كودكان با مشكلات يادگيري. پایان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران مركز، تهران.

جزایری، ع. ر. (1381). اعتیاد والدین و کودک آزاری. فصلنامه اعتیاد پژوهی 1،107 - 132.

حمسی، م. ح. (1385). هنردرمانی چیست؟ مجله بهداشت روان، 6(2و3)، 78-70.

شيباني، ش. (1386). اثر قصه‌درماني بر افسردگي و راهبردهاي رويارويي كودكان افسرده. پایان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران مركز، تهران.

عابدي، ع. ر. (1387)، هنردرماني بياني خلاق بر روي كودكان بي‌سرپرست و بدسرپرست. پایان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه شهيد بهشتي، تهران.

کاپلان، ه.، و سادوک، ب. (1378). خلاصه روان‌پزشکی، علوم رفتاری، روان‌پزشکی بالینی (ترجمه رفیعی و رضایی). تهران: ارجمند.

کداسن، ه.، و شفر، چ. (1382). برگزیده‌ای از روش‌های بازی‌درمانی (ترجمه صابری و وکیلی). تهران: نشر آگاه و ارجمند.

گيبوي، ك. (1384). راهنماي آموزش مهارت‌هاي زندگي (ترجمه ف. قاسم‌زاده). تهران: انتشارات يونيسف. (تاریخ انتشار به زبان اصلی 2000)

لاندگارتن، ه. (1378). هنردرماني باليني (ترجمه ك. هاشميان و ا. ابوحمزه). تهران: نشر مهاجر. (تاریخ انتشار به زبان اصلی 1997)

متين، آ. (1386). كاربرد قصه‌درماني در بهبود راهبردهاي رويارويي كودكان داراي مشكلات يادگيري. پایان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران مركز، تهران.

محتشم، ل. (1385). كاربرد نقاشي در كاهش مشكلات هيجاني كودكان ناشنوا. پایان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران مركز، تهران.

مرادي، ن. (1386). مقايسه توليدات ترسيمي كودكان آزارديده جنسي با كودكان عادي. پایان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران مركز، تهران.

مقدسي، ح. (1372). روان‌شناسي هنر برا ي كودكان عادي و استثنائي. تهران: چاپار فرزانگان.

مهقانی، ج.، و جوانمرد، غ. ح. (1386). مقایسه علایم اختلال‌های روانی والدین کودک آزار و غیر کودک‌آزار و رابطه کودک‌آزاری با اختلال‌های رفتاری در کودکان. فصلنامه پژوهش‌های روان شناختی، 1و2، 67 - 78.

میرزا بیگی، ع. (1379). نقش هنر در آموزش و پرورش و بهداشت سلامت کودکان. تهران: انتشارات مدرسه.

نوري، ف. (1380). بررسي تأثير هنردرماني بر كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه دانش‌آموزان پسر عقب‌مانده ذهني. پايان‌نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تهران، تهران.

Bailey, S. D. (2004). Bringing theatre arts to student with special needs. American Journal of Mentally Deficiency, 23(9), 2082-87.

Bowers, J. J. (2005). Therapy through art: Facilitating treatment of sexual abuse. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services, 30, 15-24.

Carolin, C. (1998).The handbook of art therapy. New York: Rutledge.

Carrigan, J. (1993). Painting therapy: A Swiss experience for people with mental retardation. American Journal of Art Therapy, 32, 53-58.

Clements, K. (2000). The use of art therapy with abused children. Clinical Child Psychology‌‌ and Psychiatry, 1(2), 181-198.

Eve, C., & Garboc, M. A. (1998). Art therapy: A proposal in school settings. Research in Art Therapy Association [On-line]. Available: www.newhorizons.org

Friedrich, W. F. (2006). Art therapy and CBT in child abuse trauma. Association for Play Therapy, 17 (1), 7-10.

Galenson, D. (2008). Portraits of the artist: Personal visual art in the twentieth century. University of Chicago-Department of Economics; National Bureau of Economic Research, NBER Working Paper No. W13939.

Gerteisen, J. (2008). Art therapy with children experiencing the effects of trauma and Fetal Alcohol Spectrum Disorder (FASD). Art Therapy: Journal of the American Art Therapy Association,17,101-110.

Gidus, B. M. A. (2001). Psychology studies Autism through a child’s art [On-line]. Available: http://www2.davidson.edu/news/news_archives/archives01/01.05barfield.html

Heineman, T. U. (1998). The abused child . New York: Guilford press.

Iwaniec, D. (1996). The emotionally abused and neglected child:Identification, assessment and intervention. Wiley publisher

Kaplan. H., & Sadock, J. B. (1989). Textbook of psychiatry. New York: Macmillan.

Levick, M. F. (1983). They couldn’t talk and so they draw. Illinois: Charles. C. Thomas.

Liebmann, M. (1986). Art therapy for graups. Beckenham: Groom helm ltd.

Malchiodi, A. (2003). Handbook of art therapy. New York: Guilford press.

Marcus, D. (1998). Play therapy with young children. Indian Journal of Pediatric, 59(1), 53-60.

McDonough, L., Stahmer, A., Schreibman, L., & Thompson, S. J. (2000). Deficits, delays, and distractions: An evaluation of symbolic play and memory in children with autism. Developmental Psychopathology, 9(1), 17-41.

Milner, J. S. (1994). Assessing physical child abuse risk. Clinical Psychology Review, 14(6), 547-83.

Murphy, J. (2004). Art therapy with sexually abused children and young people, International Journal of Art Therapy, 3(1),10-16.

Naumburg, M. (1950). Schizophrenic art. New York: Grune & Stratton.

Oster, G. D., & Crone, P. G. (2004). Using drawings in assessment and therapy (2nd ed.) .New york: Branner – branner – ratledye.

Parker, J., & Asher, S. R. (1987). Peer relations and later personal adjustment: Are low- accepted children at risk? Psychological Bulletin, 102(3), 357-389.

Pifalo, T. (2002). Art therapy with sexually abused children. Journal of the American Art Therapy Association , 19(4) , 12-22.

Pifalo, T. (2006). Art therapy with sexually abused children and adolescents. Journal of the American Art Therapy Association, 23(4), 181-185.

Rubin, J. A. (1999). Art therapy: An introduction. London: Francis.

Salomon, M. K., & Garner, A. M. (2005). Use of play materials in treating a severely handicapped child. Child Care Health Dev, 4(2), 131-140.

Silver, R. (2001). Art as language. Florence: Branner – Routhedye.

Simon, R. M. (1997). Symbolic images in art as therapy. London: Routledge.

Skaife, S., & Huet, V. (1998). Art psychotherapy groups. London: Rautladye.

Slobig, J. A. H. (2004). Discovering resiliency: A curriculum for life – skills learning. Karaj iran : Raspina Publication.

Suzanne, M., & Syrni, M. D. (1987). Handbook of clinical Intervention in child sexual abuse. Massachusetts: D. C. Heath and company Lexington.

Sweeney, D. S., & Homeger, L. E. (1999). The handbook of group play therapy. San Francisco: Lalifarnia.

Thorp, D. M., Stahmer, A. C., & Schreibman, L. (2002). Effects of sociodramatic play training on children with autism. J Autism Dev Disord, 25(3), 82-265.

Vija, B., & Lusebrink, P. (2004). Art therapy and the brain: An attempt to understand the underlying processes of art expression in therapy. Journal of the American Art Therapy Association, 21(3), 125-135.

Virshap, E. (1993). California art therapy trends. Chicago: Magnalia street publishers.

Williams, G. H. & Wood, M. M. (1977). Developmental art therapy. Baltimor: University Park Press.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.