palette
بررسي اثربخشي روش ارتباط محاوره‌اي در افزايش سازگاري زناشويي زوج‌هاي ناسازگار

چکیده
هدف اين پژوهش تعيين اثربخشي روش تحليل ارتباط محاوره‌اي در افزايش سازگاري زناشويي زوج‌هاي ناسازگار است. روش پژوهش شبه آزمايشي، با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون و نمونه‌گيري به شيوه در دسترس با جايگزيني تصادفي می‌باشد. بدين منظور از ميان 54 زوجي كه از طريق اطلاعيه‌اي داوطلب شركت در اين پژوهش بودند، 16 زوج (32 زن و شوهر) به روش تصادفي انتخاب و پس از رديف كردن نمراتشان، همتا شدند و به طور تصادفي به دو گروه- آزمايش و گواه- تقسیم شدند. زوج‌هاي گروه آزمايش در 10 جلسه 2 ساعته هفتگي شركت كردند. ابزار پژوهش مقياس 32 سؤالي سازگاري دو عضوي اسپانير (DAS) بـود كه در مرحله قبل و بعد از درمانگري و دو ماه بعد از درمان در مرحله پيگيري به طور انفرادي در شرايط كنترل شده در مورد هر دو گروه اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس اندازه‌گيري‌هاي مكرر، آزمون t مستقل و رسم نمودار تحليل شد. يافته‌ها نشان دادند روش تحليل ارتباط محاوره‌اي، سازگاري زناشويي، رضايت دونفري، همبستگي دو نفري، توافق دو نفري و ابراز محبت زن و شوهرهاي گروه آزمايش را نسبت به قبل از درمانگري و نسبت به گروه گواه افزايش داده است. نتيجه-گيري تحليل ارتباط محاوره‌اي با تأكيد بر خودشناسي و با فعال كردن رفتارهاي منبعث از «حالت من بالغ» روش مداخله‌اي مؤثري براي حل اختلاف‌هاي زناشويي و افزايش سازگاري در زوجين ناسازگار است.
واژگان کلیدی
تحليل ارتباط محاوره‌اي، زناشويي، سازگاري، ناسازگاري

ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.